موضوعات
ضمیمه

دورهمی داستان نویسان در شهر باران

نویسنده: زهرا حقیقی خبرنگار استان‌ها
ادبیات داستانی در استان گیلان از سابقه درخشان و طولانی برخوردار است...
1396/03/29
ادبیات داستانی در استان گیلان از سابقه درخشان و طولانی برخوردار است و به گفته برخی کارشناسان، سابقه داستان نویسی در این استان حتی از «یکی بود یکی نبود» جمال زاده نیز فراتر رفته و با داستان‌های کوتاه نویسنده ای به نام «علی عمو»‌  آغاز می شود و سیر داستان نویسی مدرن در این استان به سال های 1288 باز می گردد.
از داستان نویسان پیشرو در استان گیلان می توان به کریم کشاورز، ‌محمود اعتماد زاده ( به آذین )، علی مستوفی، محمود طیاری، مجید دانش آراسته، اکبر رادی، هوشنگ عباسی و بیژن نجدی و بسیاری دیگر اشاره کرد. اما این روزها جوانان بسیاری در استان گیلان در جلسات داستان نویسی حضور دارند که می خواهند به كمك آن چراغ فروزان داستان‌نویسی را روشن نگاه دارند. یکی از این جلسات،  گروه داستان خانه فرهنگ است که به صورت 2 جلسه در ماه میزبان علاقه‌مندان و داستان نویسان جوان و پیشکسوت استان گیلان است. اما برگزاری این جلسه بهانه ای شد تا با چند تن از نویسندگان گیلانی به گفت و گو بنشینیم تا وضعیت داستان نویسی را در این استان مورد ارزیابی قرار دهیم.

کتاب هایی که از دل جلسات بیرون می آید
«پرویز فکر آزاد» مسئول گروه داستان فارسی خانه فرهنگ گیلان درباره برگزاری جلسات داستان خوانی در گیلان می گوید: «در این سال‌ها داستان‌نویس‌های جوان بسیاری در نشست‌های هفتگی داستان‌خوانی خانه فرهنگ شرکت کرده‌اند و خوشبختانه هنوز هم این جلسات برپاست. البته پیشکسوتان و نسل اول داستان نویسان گیلان نیز مثل آقای محمودطیاری، مجید دانش آراسته و فرامرز طالبی  هم در برنامه‌های ما حضور می‌یابند. همچنین برگزاری کارگاه های آموزشی داستان نویسی توسط کیهان خانجانی و کلاس های آموزشی برای یادگیری متدهای جدید داستان نویسی در روزهای چهارشنبه در کارگاه های آموزشی داستان نویسی در خانه فرهنگ گیلان برگزار می شود. ماحصل این جلسات انتشار بیش از ۲۵ جلد کتاب شامل ۷ رمان و 18 مجموعه داستان کوتاه است که تحت عنوان داستان های عصر چهارشنبه‌منتشر شده است.» ‌وی در رابطه با جلسات داستان خوانی می افزاید: «برگزاری این جلسات نیز منجر به انتشاره کتاب 35 داستان کوتاه از ۳۵ نویسنده گیلانی در مجموعه داستانی با عنوان «سه شنبه‌های خرمالویی» شده است که این مجموعه داستانی از سوی خانه فرهنگ گیلان منتشر شده است و نویسندگان این‌کتاب عضو گروه داستان خانه فرهنگ یا علاقه‌مند به این کانون فرهنگی هستند. همچنین در حال آماده سازی کتاب دوم از این مجموعه هستیم که انشالله درآینده ای نزدیک این مجموعه هم که در حدود 30 داستان از30  نویسنده  گروه داستان خوانی فارسی خانه فرهنگ است منتشر می شود.»  پرویز فکر آزاد آینده نسل جدید داستان نویسان  گیلانی را مثبت ارزیابی می کند و می گوید: «در نسل جدید به ویژه بانوانی که به این عرصه روی آورده اند ،تفکرات و اندیشه های نوینی وجود دارد که همگام با داستان نویسان معاصر دنیا پیش می روند.»

 جوانان امروز؛‌ نویسندگان آینده
«نرگس مقدسیان» منتقد ادبی و داستان نویس درباره تشکیل هسته اولیه گروه داستان خانه فرهنگ به همشهری می گوید: «هسته اولیه گروه داستان خانه فرهنگ حدود 18 سال پیش در خیابان بیستون رشت به طور رسمی شکل گرفت. با وجود نویسندگان مجرب و برجسته ای که در گیلان زندگی می کنند، همیشه تقاضای این فضای ادبی برای کشف استعداد و اشتراک تجارب به منظور اعتلای داستان‌نویسی وجود داشت. بر همین اساس  گروه داستان خوانی در حدود سال 1378  شکل گرفت و طی این مدت روزهای سه شنبه هر دوهفته، یک جلسه به داستان خوانی و یک جلسه نیز به نقد و بررسی آثار نویسندگان استان اختصاص دارد.»
وی در ادامه می افزاید: «در طی این سالها آثار زیادی ازنویسندگان مشهور و با استعداد گیلانی وغیر گیلانی مورد نقد وبررسی قرار گرفته است که می توان به «دسته گل دیروز پریروز» از پروین محسنی آزاد، «دایره های آبی » از محمود بدرطالعی، «متن خود یک کویر است» از مجید دانش آراسته، «گمگمه های برف» از حسن فرهنگ فر، «شهریورهزاروسیصدو نمی دانم چند» از طلا نژادحسن، «حالا چه وقت این حرفهاست» از حسین نوروزی پور، «لحظه هایی برای هیچ» از ساسان رضایی راد، رمان«مفید آقا» ازمرتضی کربلایی لو، رمان«قربانی باد موافق» از محمد طلوعی، «مورچه هایی که پدرم خوردند» ازعلی قانع، مجموعه داستان«سقوط» ازسعید تغابنی و«تمام بندها رابریده‌ام» ازسیاوش گلشیری اشاره کرد.»
«وحید تفنگچی» یکی از داستان نویسان گیلانی است که از سال 1390 از طریق کارگاه داستان خوانی که در اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان برگزار می‌شد با گروه داستان خوانی خانه فرهنگ آشنا شد. وی درباره اهمیت برگزاری این محافل می گوید: «برگزاری محافل داستان خوانی در خانه فرهنگ گیلان بسیار حائز اهمیت است چون به نظر من این جلسات باعث‌می شود که صدای نویسندگان‌گیلان به گوش علاقه‌مندان به ادبیات داستانی د‌رسطح کشور برسد. به اعتقاد من هدف این انجمن ها که در استان های کشور بسیار است، تولید داستان نویس و کشف استعداد آنهاست.»

هیچ کس با دانشگاه نویسنده نشده
«مانیا ثنایی» نویسنده و بازیگر قدیمی تئاتر و تلویزیون که تاکنون 3 کتاب از وی با عناوین « قهوه سرد»، «نت های شکسته» و «این همه سنگ» منتشر شده‌و کار‌خود را از این جلسات آغاز کرده است، می‌گوید: «شکل‌گیری این جلسات در فراهم کردن فضایی فرهنگی برای ایجاد زمینه تعامل اجتماعی و آشنایی با ادبیات تخصصی اهمیت بسیاری دارد. برگزاری انجمن ها و گروه های داستان خوانی در محافل که این روزها نظیر آن را در استان های دیگر کشور می بینیم، باعث پویایی فضای داستان نویسی و داستان خوانی می شود. هیچ‌وقت یک نویسنده با دانشگاه و آموزشگاه، نویسنده نمی شود و این کارگاه های داستان نویسی است که آنها را در ترازوی نقد قرار می دهد. سپس پیشکسوتان و اساتید کار آنها را نقد و استعدادشان شکوفا می‌كنند. جذب اندیشه های مختلف و حضور اساتید مجرب در این محافل باعث پرورش داستان نویسان و ارتقای فرهنگ داستان نویسی و داستان خوانی می شود.»
ثنایی درباره رونق جلسات داستان خوانی به سطح کیفی برگزاری این جلسات اشاره می کند و می گوید: «تعداد برای من هیچ وقت مهم نبوده، چون آنچه که بیشتر در این مساله مهم است کیفیت برگزاری جلسات است که در آن افراد داستان شناس و حرفه ای حضور داشته باشند.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code