موضوعات
ضمیمه

پرفورمنس «آرکتایپ زوال» واکاوی ناخودآگاه

نویسنده: رضا رنجبران خبرنگار استان‌ها
«پرفورمنس» یا «پرفورمنس آرت» واژه‌ای است که این روزها در بین اهالی هنر به ویژه در گالری‌ها، تئاتر و حتی در میان اهالی موسیقی بسیار شنیده می‌شود...
1396/07/18
«پرفورمنس» یا «پرفورمنس آرت» واژه‌ای است که این روزها در بین اهالی هنر  به ویژه در گالری‌ها، تئاتر و حتی در میان اهالی موسیقی بسیار شنیده می‌شود. شاید در ابتدا این واژه برای همه ناآشنا بود، اما در چند سال اخیر با برگزاری فستیوالی مخصوص به این امر، این موضوع چندان در کشور ما غریبه نیست. چنان چه می توان به جرات گفت که موضوع تئاتر تجربی و ارتباط آن با پرفورمنس آرت در میان اهالی تئاتر و هنرمندان حوزه تجسمی کشور بسیار مورد توجه قرار گرفته و هر روزه شاهد برپایی پرفورمنس های مختلفی در سالن های تئاتر و گالری های شهرهای مختلف کشور هستیم.
 در روزهای اخیر تئاتر پرفورمنس «آرکتایپ زوال» به طراحی و کارگردانی «نسیم تیمورپور» از 14 مهرماه اجراهای خود را در عمارت رو به رو تهران آغاز کرده است. تیمورپور کارشناس کارگردانی تئاتر از دانشکده هنر سوره تهران و کارشناس  ارشد ادبیات دراماتیک از دانشکده هنر و معماری است.  وی پیش از این نویسندگی و کارگردانی تئاترهای مختلفی را بر عهده داشته است. به بهانه اجرای پرفومنس «آرکتایپ زوال» گفت و گویی کوتاه با وی انجام داده ایم که در ادامه می خوانید .
  • پیش از این چه تئاتر هایی را به صحنه بردید؟
نمایش هایی مثل «گزارش دگردیسی گوزن» در اردیبهشت 92 که در کارگاه نمایش تئاتر شهر به روی صحنه رفت. «کاش دست کم دکه ای چیزی» مهر ٨٧  در سالن شهید آوینی و «پیش از صبحانه» که در جشنواره  تجربه در  بهمن 85 در تالار مولوی به نمایش درآمد.
  • در چه نمایش هایی به عنوان بازیگر به ایفای نقش پرداختید؟
در نمایش هایی چون دو مرد و دو زن در آکواریوم، عروسی خون، زن نیک ایالت سچوان، تجربه مرگ و بیست و هفت واگن پر از پنبه از جمله تئاتر هایی بوده که من به عنوان بازیگر در آن ها حضور داشتم.
  • پرفورمنس «آرکتایپ زوال» بر چه اساسی طراحی شده است؟
این تئاتر براساس تداعی آزاد طراحی شده است. به طور کلی می توانم بگویم که موضوع این پرفومنس به نوعی واکاوی ناخودآگاه است. ناخودآگاهی که همه آدم ها به نوعی با آن سروکار دارند.
  • در ورودی سالن شما از جملاتی مثل ما با هم ترکیب مى شویم، ما در مواجهه ایم، ما در مواجهه با چیزها ترکیب مى شویم و... به چشم می خورد،علت این کار چه بود؟
بله ، این کار برای آشنایی مخاطب با حال و هوا و فضای کار است. البته به جزو این بیانیه، خود من هم در داخل کار به عنوان هدایت کننده پرفورمنس حضور دارم.
  • در این اجرا چه بازیگرانی حضور دارند ومخاطب در این اجرا با چه صحنه هایی مواجه می شوند؟
در این پرفورمنس تارا یونس تبار، فروزان عسگرى و میلاد میرزایى ایفای نقش می کنند. علاوه بر 3 بازیگر من نیز 2 سازه در این کار طراحی کرده ام . عنوان یکی از آن ها «منهتن » و دیگری «گردباد کارولینا» است. به عبارتی مخاطب با تلفیقی از بازیگران و اشیا در این نمایش روبه رو می شود.
  • هنوز انتظار مخاطب ایرانی از پرفورمنس‌آرت این است که یک نوع اجرای نزدیک به بازی تئاتر را شاهد باشد. آیا مساله به خاطر این است که پرفورمنس‌آرت برای مخاطبان جا نیفتاده است؟
ببینید مخاطب با این سبک از اجرا کمتر آشناست. به دلیل این که مخاطب کمتر این نوع اجراها را دیده است. ما حضور در این پرفورمنس را برای عموم علاقه مندان آزاد و رایگان گذاشتیم . تا مردم بیشتر با این سبک از تئاتر ها آشنا شوند. این پرفورمنس هم تلفیقی از آدم ها و اشیا‌ست، ممکن است مخاطب در ابتدای کار کمی با دیدن آن ها دچار سرگردانی یا توهم شود. اما یکی از مزایای این سبک از تئاتر این است که مخاطب آزاد است و می تواند حرکت کند و از زوایای مختلف صحنه را مورد بررسی قرار دهد. البته چون فضای کار کانسپچوآل است، درک و مفهوم کار هم بر عهده خود مخاطب است.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code