موضوعات
ضمیمه

مهر بوی مهربانی می‌دهد

نویسنده: فاطمه عسگری نیا خبرنگاراستان‌ها
‌‌‌کنار ترازوی رنگ و رورفته غیردیجتالی‌اش نشسته و کیف پاره و رنگ و رورفته‌اش را چنان در آغوش گرفته که انگار با ارزش‌ترین دارایی زندگی‌اش است. نامش حسن است...
1396/06/19
‌‌‌کنار ترازوی رنگ و رورفته غیردیجتالی‌اش نشسته و کیف پاره و رنگ و رورفته‌اش را چنان در آغوش گرفته که انگار با ارزش‌ترین دارایی زندگی‌اش است. نامش حسن است. امسال مهر که بیاید می‌رود کلاس چهارم. هرچند تابستان است و خبری از درس و کتاب نیست اما همه عابران می‌توانند در کنار بساط کوچک و محقر او دفتر و دستکی ببینند که حکایت از عشق حسن به تحصیل دارد. کمی کنارش می‌نشینیم و از اوضاع و روزگارش می‌پرسیم. خیلی از رونق کسب و کارش راضی نیست. می‌گوید اگر کار نکنم مهر نه من و نه خواهرم هیچ‌کدام نمی‌توانیم به مدرسه برویم. نگاهش ساده و مهربان است. از علاقه‌اش به درس خواندن برایمان می‌گوید. از روزهایی که دوست دارد پشت میز و نیمکت مدرسه کنار دیگر همکلاسی‌هایش بنشیند و درس بخواند. نگاهی به کیف کهنه‌اش می‌کنیم. رنگ و روی رفته‌اش حکایت از آن دارد که روزی روزگاری رنگش قرمز بوده. این کیف رفیق شفیق حسن است که از پیش‌دبستانی تا امروز با او بوده. البته وقتی هم به او رسیده نو نبوده و قبل از حسن یک سالی را دانش‌آموز دیگری با او به مدرسه رفته است. از کنار بساطش بلند می‌شویم. دور و بر حسن پر از مراکز فروش لوازم‌تحریرهای رنگارنگ است؛ همه وسایلی که داشتنشان آرزوی این روزهای حسن و دانش‌آموزانی همچون اوست.

مهری به مهربانی مهر
این روزها هر چه به ماه مهر، ماه مدرسه، نزدیک‌تر می‌شویم بوی خوش مهربانی از اقصی نقاط کشور بیشتر و بیشتر به مشاممان می‌خورد. ناگفته نماند که در کنار هزار و یک بدی که همیشه برخی منتقدان درباره رواج شبکه‌های اجتماعی و زندگی دیجیتال می‌گویند، باید اذعان کرد که امروز به مدد همین شبکه‌های اجتماعی دل‌های مهربان و دست‌های توانمند به هم گره می‌خورند تا دردی از درد نیازمندان رفع شود. در ماه مهر هم این همدلی‌ها و این مهربانی‌ها بیشتر و بیشتر به چشم می‌خورد، آن هم با شروع فعالیت پویش‌های مردمی که به همت افراد جامعه در شهرهای مختلف راه‌اندازی می‌شود. پویش‌های مردمی که می‌کوشند تا هیچ دانش‌آموزی در ایران اول مهر را با حسرت داشتن لوازم‌التحریر و کیف و کفش و لباس نو آغاز نکند.

کمپین نقطه صفر مرزی
کمپین نقطه صفر مرزی یکی از کمپین‌هایی  است که امسال برای دومین سال با هدف ارسال بسته‌های آموزشی به نقطه صفر مرزی در سراسر کشور فعالیت می‌کند. کمپینی که کمک‌های مردمی را جمع می‌کند تا بتواند دل دانش‌آموزان محروم در مناطق سیستان و بلوچستان  ،   کردستان، گیلان و خراسان رضوی را شاد کند. حالا چه شد که اصلا این کمپین شکل گرفت و به فعالیت در این حوزه پرداخت؟
 مدیرعامل جمعیت طلوع بی‌نشان آن را این‌گونه توصیف می‌کند: «نگاهی عمیق به آسیب‌های اجتماعی نشان می‌دهد که علت رفتارهای عمده افراد آسیب‌دیده در جامعه ریشه در بی‌سوادی آنها دارد. موضوعی که باعث شد تا اعضای این انجمن از سال گذشته به فکر راه‌اندازی کمپین نقطه صفر مرزی بیفتند. کمپینی که می‌کوشد با تامین امکانات، زمینه‌های تحصیل دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل را فراهم کند.»  او در حالی به نیاز شدید دانش‌آموزان در مناطق محروم اشاره می‌کند که معتقد است این نیاز به حدی است که حتی مسئولان آموزش و پرورش مناطق فوق از ما می‌خواهند مدادرنگی‌های دست دوم را هم برای بچه‌ها ببریم. این جمعیت علاوه بر این فعالیت‌ها، برای بیش از 200 فرزند کارتن‌خواب امکانات آموزشی فراهم می‌کند.»

پویش صد ‌برگ
کم نیستند تعداد پویش‌ها و حرکت‌های اجتماعی که این روزها به نفع کودکان و دانش‌آموزان نیازمند فعالیت‌های خیرخواهانه خود را شروع کرده‌اند. پویش صد‌ برگ یکی دیگر از این پویش هاست که هر ساله می‌کوشد با جمع‌آوری نوشت‌افزار برای دانش‌آموزان مناطق کمترتوسعه یافته، آرزوی مهرماهی این بچه‌ها را برآورده کند.
به گفته علی نعیمی، یکی از اعضای این پویش، از سال گذشته که این حرکت اجتماعی رسمیت یافت و کار خود را شروع کرد جمعیت قابل توجهی از مردم به آن پیوستند؛ از هنرمندان گرفته تا ورزشکاران نامی. اما نکته قابل توجه در آن مشارکت عموم مردم بود. کسانی حتی با اهدای یک دفتر صد ‌برگ آمدند تا دل بچه‌ای را شاد کنند. او می‌گوید: «مردم باید بدانند وقتی این کمک‌ها در مناطق محروم توزیع می‌شود و بچه‌های نیازمند از شادی چشمانشان برق می‌زند و خنده بر لبانشان می‌نشیند چه حس خوشایندی همه وجود ما را می‌گیرد. حسی که همه مردم ایران در آن شریکند.»

بچه‌های زمان
از دل و جان مایه گذاشته‌‌اند دختران و پسران جوانی که در پویش بچه‌های زمان می‌کوشند هر سال لبخند شادی را میهمان لب دانش‌آموزان نیازمند کنند. آن‌ها برای جذب کمک‌های مردمی از هیچ تلاشی فروگذار نیستند. هر جا لازم باشد می‌روند و هر کار لازم باشد می‌کنند تا فردای آینده‌سازان ایران را بسازند. انسیه معروفی یکی از فعالان این پویش مردمی است. کسی که می‌گوید از دوره دانشجویی با فعالیت‌های این گروه آشنا شده و از فعالیت در آن لذت برده است. انسیه دختر جوانی است که برای جذب مردم با هدف کمک به بچه‌های نیازمند در آستانه فصل بازگشایی مدرسه، فعالیت می‌کند. او که خود از کارشناسان اجتماعی است می‌گوید: «تحقیقات نشان می‌دهد که بیشتر آسیب‌های اجتماعی ریشه در کودکی‌ افراد دارد و اگر ما بکوشیم افراد آسیب‌دیده را با حمایت‌های خود در مسیر تحصیل و علم هدایت کنیم، مطمئنا افراد، آینده بهتری را برای خود می‌سازند.»
 به اعتقاد او، بچه‌های بازمانده از تحصیل معمولا از نبود امکانات آموزشی و ناتوانی مالی خانواده‌ها ضربه می‌خورند. بنابراین در فراهم کردن بستر تحصیل فرزندان باید خیلی بکوشیم. رسیدگی به آنها کار همه است، هدفی نیست که دستیابی به آن فقط از سوی وزارت آموزش و پرورش امکان‌پذیر باشد. باید برای رسیدگی به آنها خیران و مردم دست به دست هم دهند.

هیچ دانش‌آموزی بدون کیف و کفش و لباس به مدرسه نخواهد رفت
سال گذشته بود که کمپین «امسال هیچ دانش‌آموزی بدون کیف و کفش و لباس به مدرسه نخواهد رفت» تشکیل شد. شعبه این کمپین در شیراز هم فعال است. کمپینی که از همه مردم دعوت می‌کند برای یک دانش‌آموز کیف نو بخرند. البته بسته به توان و وسع مالی‌شان. احسان نجفی، از فعالان این کمپین مردمی، می‌گوید: «لذت داشتن کیف نو را همه ما در روز اول مدرسه تجربه کرده‌ایم و می‌دانیم همه بچه‌ها دوست دارند این حس خوب و دوست‌داشتنی را تجربه کنند. اگر سری به مناطق محروم بزنیم می‌بینیم که کیف واژه‌ای ناآشنا و غریب برای بچه‌های مدرسه است؛ بچه‌هایی که در کپر درس می‌خوانند و لوازم مدرسه را داخل پلاستیک‌های رنگی یا بقچه‌های پارچه‌ای می‌گذارند.»  او ادامه می‌دهد ما در این کمپین سعی کردیم با تامین کیف برای بچه‌ها کاری کنیم که در روز اول مهر اگر دانش‌آموزی زیر سقف مدرسه کپری می‌نشیند حداقل برای نگهداری وسایلش یک کیف ساده داشته باشد.

20 هزار دانش‌آموز کرمانی؛ چشم‌انتظار مهربانی
در کرمان بالغ بر 20 هزار دانش‌آموز کرمانی چشم امیدشان به دست‌های مهربان مردم دوخته شده است. برای شروع سال تحصیلی جدید دانش‌آموزانی که تعداد قابل توجهی از آنها حتی از داشتن مدرسه محرومند، روزهای تحصیل را باید زیر سقف آسمان سپری کنند یا اگر خیلی وضعشان خوب باشد باید در سایه مدارس کپری گذران عمر کنند. علی قروه، از فعالان اجتماعی کرمان، می‌گوید:« در مطالعه‌ای که صورت گرفته تعداد دانش‌آموزان نیازمند این استان بالغ بر 20 هزار نفر شناسایی شده که این تعداد هر سال چشم‌انتظار کمک خیرینند. ما می‌کوشیم در قالب پویش‌های مهر و مهربانی زمینه تحصیل آنها را فراهم کنیم.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code