موضوعات
ضمیمه

شهری با چهل و دو برزن

نویسنده: مهرداد آبان خبرنگار استان‌ها
وسوسه دانستن شیوه نوازندگی هنرمندان ایرانی در روزگار گذشته هیچ گاه انسان امروزی را رها نمی کند. در غیاب سامانه نت نویسی در موسیقی عصر صفوی، ژان شاردن در همان روزگار، کتابی به‌دستش می‌رسد...
1396/07/19
وسوسه دانستن شیوه نوازندگی هنرمندان ایرانی در روزگار گذشته هیچ گاه انسان امروزی را رها نمی کند. در غیاب سامانه نت نویسی در موسیقی عصر صفوی، ژان شاردن در همان روزگار، کتابی به‌دستش می‌رسد که اطلاعات ارزشمندی درباره شیوه ساز زدن ایرانیان در آن بوده. خودش اینطور می‌نویسد:«... ابوالوفا ابن ساعد که کتاب وی را من به همراه خود (به اروپا) آورده ام در این تالیف به تحلیل فن موسیقی از لحاظ آواز و آهنگ پرداخته و آلات(طرب) را به دو قسمت: ذوات الانفاخ و ذوات الاوتار تقسیم کرده. اما به غایت متاسفم که نمی توانم چیزی از آن درک کنم چون در محل(در ایران) به همراهی کسی که مرا در فهم آن یاری کند به مطالعه نپرداخته ام.این کتاب نوشته کم حجمی است و قرائت آن مستلزم سه ساعت وقت می باشد. آنچه من می فهمم فقط این است که ایرانیان دارای 9 آهنگ می باشند و نتهای بسیار مفصلی برای آوازه خوانی و به کار بردن آلات موسیقی دارند که ما(اروپایی‌ها) فاقد آن هستیم‌ و این صنعت را به طوری که به نظرم می رسد با یک اسلوب مشحون از قواعد و قوانین بسیار مفصل و بسیار بغرنجی یاد می‌گیرند...». با توجه به دانسته‌های این کتاب، ایرانیان در چهارقرن پیش، نت ها را به صورت حروف الفبای فارسی یا ابجد می نوشته‌اند:«...تصویرهایی که به علامت «الف» و «با» و «ثا» مشخص گشته در اوایل کتاب مذکور قرار دارند، بنابراین ساده‌ترین نُت ها به‌شمار می روند.
در این رساله سی و نه قطعه به اشکال مزبور با شرح و تفصیل آمده است‌علاوه بر نت‌های مذکور، قطعاتی در این کتاب موجود است که شطرنجی‌اند و بزرگ‌ترهای آنها به سیصد و شش قسمت تقسیم شده‌اند بعضی از خانه‌ها دارای نتند و برخی دیگر سفید مانده‌اند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code