موضوعات
ضمیمه

تاریخچه یک بازگشت تاریخ ساز

نویسنده: مهرداد آبان خبرنگار استان‌ها
بسیاری بر این عقیده‌اند‌ شاعران عصر زندیه زیر سایه مکتب بازگشت ادبی، جانی دوباره به شعر نیمه جان عصر صفوی بخشیده‌اند. همان‌طور که شعر پارسی می‌رفت...
1396/09/13
بسیاری بر این عقیده‌اند‌ شاعران عصر زندیه زیر سایه مکتب بازگشت ادبی، جانی دوباره به شعر نیمه جان عصر صفوی بخشیده‌اند. همان‌طور که شعر پارسی می‌رفت  در اصفهان صفوی دفن شود، نهضت نجات بخش ادبی نیز از همین شهر برخاست. شاعرانی که به اجبار تن به مهاجرت داده بودند و یا در دوران گذشته جایی برای شعرشان نبود اکنون پیشگام این نهضت جان‌بخش شدند. شاعرانی نظیر سید محمد شعلة اصفهانی؛ میر سیدعلی مشتاق اصفهانی و میرزا محمد نصیر اصفهانی. اینها پیشگام مکتبی شدند که شاگردان زیادی را تا انتهای عصر قاجار در آغوش خود پرورش داد. صهبای قمی، لطفعلی آذر بیگدلی، هاتف اصفهانی و عاشق اصفهانی اختران این آسمان پر ستاره‌اند. در این میان نقش حاکمان و مدیران شهری آن روزگار هم پر رنگ بوده. مثلا در دوره کریمخان، میرزا عبدالوهاب موسوی، حاکم اصفهان از گردهمایی شاعران نوگرای مکتب بازگشت حمایت می‌کرد و منزل او پاتوق شاعران این سبک بود. در شیراز هم کسی چون میرزا حسین فراهانی که از وزرای زندیه بود، مشوق شاعران نوگرا بود. در دوره قاجار شخصی به نام میرزا عبدالوهاب نشاط اصفهانی حاکم اصفهان شد که خودش مردی شاعر و فاضل بود. چراغ مکتب بازگشت در این دوران را او روشن نگاه داشت. به قول رضا قلی خان هدایت، محفلش «مجمع شعرا و ظرفا» بود. این مکتب نوگرا در عرصه نثر پارسی هم بسیار اثرگذار بود و این دنیای بیکران را از شر مغلق گویی‌های صفوی رهانید. این آزادسازی پس از این به دوره مشروطه متصل شد شعر و نثر هر دو تا آنجا که می‌شد به زبان کوچه و بازار نزدیک شد. تازه از اینجا تا آغاز نهضت شعرنو که انقلابی در ادبیات ایران بود، هنوز سال‌های زیادی باقی مانده بود.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code