لرستان

کنترل ام‌اس با خلاقیت

نویسنده: مژگان شمس بروجرد - خبرنگار همشهری
«علی کردی» نخبه و مخترع جوان بروجردی است که تاکنون 10 اختراع را به ثبت رسانده است. این مخترع جوان که از 5 سال پیش به بیماری «ام‌اس» مبتلا شده است...
1395/11/06
«علی کردی» نخبه و مخترع جوان بروجردی است که تاکنون 10 اختراع را به ثبت رسانده است. این مخترع جوان که از 5 سال پیش به بیماری «ام‌اس» مبتلا شده است، با وجود ضعف جسمی ناشی از بیماری و در اختیار داشتن حداقل امکانات با باور توانمندی‌های خود همچنان در حال ثبت اختراعات جدید است. کردی که متولد 1370 است‌ مدرک دیپلم خود را در رشته تحصیلی مکانیک دریافت کرده و تحصیلات دانشگاهی ندارد، اما با بالا بردن اطلاعات و اندوخته‌های خود در حوزه‌های مختلف، اختراعاتی را به ثبت رسانده است‌.کارآفرین و پژوهشگر برتر، بیمار موفق انجمن ام‌اس کشور، عضو بنیاد علمی نخبگان و دارای مدرک دکترای کارآفرینی از سازمان استاندارد اروپا عناوینی هستند که او تاکنون کسب کرده است. کردی منبع درآمدی ندارد
و با فداکاری تحسین‌برانگیز هزینه‌های درمانی‌اش را در راه طراحی و ثبت اختراعات جدیدش صرف می‌کند تا به قول خودش در مسیر عمران کشور نقشی داشته باشد. این نخبه بروجردی معتقد است؛ بیماری هرقدر هم سخت باشد نمی‌تواند انسان مصمم را از پا بیندازد و درمان آن با باور اینکه ما آنقدر قوی هستیم که راه خودمان را پیش ببریم میسر خواهد بود. این کارآفرین موفق با کسب مقام نایب قهرمانی در جشنواره خوارزمی امسال به زودی در یکی از مراکز معتبر دانشگاهی به تحصیل می‌پردازد تا شاید آنجا روزنه امیدی برای حمایت از ایده‌هایش پیدا کند.
  • اولین ایده اختراع یک وسیله از کجا شروع شد؟
در دوران راهنمایی معلم پرورشی از همه بچه‌های سال اولی خواست که وسیله‌ای را درست کنند و قرار بود این اختراع کوچک ما به مسابقه گذاشته شود. من با استفاده از قطعات اسباب‌بازی‌های شکسته ماشینی ساختم که مورد توجه قرار گرفت و از بین حدود 100 دانش آموز طرح من اول شد. این ابتکار و انتخاب تا حدود زیادی راه را برای پروراندن ایده‌های ذهنی‌ام هموار کرد، به طوری که در سن 17سالگی اولین اختراعم یعنی دستگاه فتوکمپرسور را طراحی کردم. پس از آن عضویت در پژوهش سرای جابربن حیان بروجرد در سال 87 و آشنایی با علوم مختلف از طریق راهنمایی اساتید این مرکز، به انگیزه‌هایم برای نوآوری و اختراع جانی دوباره بخشید. البته خانواده‌ام هم در کنار تشویق و همراهی من، در حد توان از فعالیت‌های تولیدی و تداوم حرکتم در این مسیر حمایت کرده‌اند.
  •  بیماری مانع انجام فعالیت‌هایتان نمی‌شود؟
با پذیرش واقعیت بیماری‌ام از این بحران عبور کرده‌ام‌به طوری که ابتلا به ام‌اس به تفکرات و خلاقیت‌هایم سمت و سوی دیگری داده است. پس از ابتلا به این بیماری علاوه بر تکمیل برخی طرح‌های نیمه کاره، تلاش خود را به منظور ایجاد طرح‌های نو و خلاقانه و افزودن آنها به جمع اختراعاتم معطوف کردم. با این تفاسیر بیماری نه تنها مانعی برای استفاده از ذهن خلاقم نبوده بلکه به موتور محرکه‌ای برای پرورش هرچه بیشتر این خلاقیت تبدیل شده است.
  • بی‌توجهی به ایده‌ها و حمایت نکردن از کارآفرینان درد مشترک بسیاری از نخبگان استان است، شما هم بی شک با این مشکلات دست و پنجه نرم‌ کرده‌اید. در این باره بگویید.
تا این لحظه 10 اختراع من به ثبت رسیده است؛ از تولید دستگاهی برای لباس‌های بیمارستانی تا اختراع حوضچه‌های تمام اتوماتیک سیار. اما از میان تمام اختراعاتم تنها لباس‌های بیمارستانی وارد فاز تولید شد که آن هم به دلیل برخوردار نبودن از حمایت مسئولان متوقف شد. عواملی مانند نبود سرمایه در گردش و بازار هدف نامشخص و به دنبال آن ناتوانی در فروش محصولات تولیدی، فعالیت در این بخش را به بن بست کشاند و تعطیلی کار را رقم زد. از طرفی وجود سوله دارای مجوز GNP برای تولید کاملا استریلیزه لباس‌های بیمارستانی از شروط وزارت بهداشت برای ادامه فعالیت بود که این امکان را در اختیار نداشتم. هزینه‌های اولیه تولیدات و اختراعات را خودم می‌پردازم و در نهایت هیچ پولی برای درمان بیماری‌ام باقی نمی‌ماند. حال آنکه به طور میانگین ماهانه حدود 1/5  میلیون تومان برای خرید دارو، رعایت رژیم غذایی و پرداختن به ورزش‌هایی که از ملزومات درمانی بیماران مبتلا به ام‌اس است، نیاز دارم. با رها کردن درمان بیماری و صرف هزینه‌های آن برای اختراعات، لرزش چشمانم آنقدر زیاد شده که آرزو دارم حتی یک صفحه از کتاب را به راحتی مطالعه کنم.
  • چاره کار چیست؟
مسئولان با عمل کردن به وعده‌هایی همچون ارائه تسهیلات و تامین امکانات می‌توانند کمک بزرگی به تسهیل راه دشواری که بسیاری از کارآفرینان و نخبگان با آن مواجه هستند، کنند. راه پیشرفت کشور در حمایت از مخترعان و نخبگان است؛ این در حالی است که بی‌توجهی‌ها نسبت به این قشر و فراهم‌نبودن زمینه‌ها برای تولید انبوه اختراعات آنها همچنان ادامه دارد. حمایت مسئولان تنها شامل تامین منابع مالی نیست جای خالی اهرم حمایتی مسئولان، حلقه مفقوده‌ای در فراهم سازی زمینه‌ای برای پیشرفت مخترعان است. حال آنکه مسئولان بدون پرداخت هزینه می‌توانند عاملی برای معرفی و اتصال مخترعان به مراکزی باشند که به فکر و ایده آنها نیاز دارند. مسئولان و مدیران با زمینه‌سازی برای ورود اختراعات به بازارهای هدف می‌توانند در ایجاد رونق اقتصادی سهیم باشند.
  • با وجود بیماری تا به حال شده که از ادامه راه دلسرد شوید؟
زمانی که به این بیماری مبتلا شدم ابتدا دید چشمانم و پس از آن توان حرکتی پاهایم را از دست دادم و مجبور شدم که چند روزی را در بیمارستان بستری شوم. اما با همان شرایط بدی که داشتم در همان‌ بیمارستان هم با مشاهده لباس‌های بیمارستانی جرقه تولید لباس‌های یک‌بارمصرف بیمارستانی و طراحی دستگاهی که این کار را انجام دهد به ذهنم خطور کرد. این مساله باعث شد که امید بیشتری برای بهبودی پیدا کنم.
به محض بهبودی نسبی و مرخص شدن از بیمارستان وسیله‌ای اختراع کردم که لباس‌های بیمارستانی را با کمترین استهلاک و استفاده از حداقل ماشین‌آلات برش و دوخت تهیه می‌کرد. تنها با 10 تا 15 میلیون تومان این وسیله ساخته شد و پس از آن با راه اندازی کارگاهی همراه با 6 نفر خط تولید این لباس‌هارا با کمترین امکانات و تسهیلات بانکی شروع کردیم. راه‌اندازی این کارگاه باعث شد به ‌عنوان کارآفرین برتر معرفی شوم و انگیزه‌های زیادی در من شکل گرفت. بیماری‌ نمی‌تواند انسان مصمم را از دستیابی به قله‌های رفیع موفقیت بازدارد.