موضوعات
سیستان و بلوچستان

زابل نگاه مهربان می‌خواهد

نویسنده: حسین صداقت‌فر
همیشه گمان می‌کردند که مناطق مرزی و مردم مرزنشینش به واسطه دسترسی به مرزها و آزاد بودن دستشان در کار تجارت، حتی از نوع خُرد آن، سفره رنگین دارند و زندگی به کامشان شیرین‌تر از شهد و عسل است...
1396/05/21
همیشه گمان می‌کردند که مناطق مرزی و مردم مرزنشینش به واسطه دسترسی به مرزها و آزاد بودن دستشان در کار تجارت، حتی از نوع خُرد آن، سفره رنگین دارند و زندگی به کامشان شیرین‌تر از شهد و عسل است. این در حالی است که متاسفانه در منطقه سیستان و شهر مرزی زابل چنین شرایطی حاکم نیست و مردمانش سالیان سال دل از مرز و کسب درآمد از آن، کنده‌اند. هر چند این دل کندن باعث شده تا خیلی‌هایشان راهی شهرهای دور و نزدیک برای پیدا کردن شغلی مناسب شوند. این روزها نه از کشاورزی در زمین‌های خشک خبری است و نه از ماهیگیری در هیرمند خشک شده! طوفان‌های شن هم که هر سال نیمی از عمر مردم را زیر گرد وغبار می‌برد تا چشم‌هایشان این همه تلخی و سختی را نبیند.
کلکسیونی از مشکلات ریز و درشت زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی همگی این روزها در دل منطقه سیستان جا خوش کرده و صبوری مردمش شاید دلیلی است بر اینکه کسی به فکر چاره‌اندیشی برای آنها نباشد. مردمی که سال‌هاست با انواع مشکلات ریز و درشت دست و پنجه نرم می‌کنند. این در حالی است که کسی به فکر چاره‌اندیشی برای این مشکلات نیست. منطقه‌ای که به اعتقاد کارشناسان اقتصادی و فرهنگی چه در بخش گردشگری چه در بخش اقتصادی به واسطه وجود مرزها روی گنج خوابیده، امروز به فقیرترین استان کشور مبدل شده است. البته ظرفیت‌های بسیاری در این شهر نهفته است و کمی توجه می‌تواند این مردم را از باتلاقی که در آن سال‌هاست دست و پنجه می‌زنند، نجات دهد.

حسین صداقت‌فر کارشناس اقتصادی



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code