موضوعات
سمنان

خواب در قصر بهرام

نویسنده: پریدخت منصوری/ خبرنگار استان‌ها
کاروانسرای قصر بهرام در پارک ملی کویر، در محدوده شهرستان آرادان استان سمنان قرار گرفته است. برای ورود به این پارک و اقامت در قصر بهرام، به مجوز اداره محیط زیست و محیط‌بانی منطقه نیاز است. قصر بهرام، در جنوب گرمسار و شمال دریاچه نمک قرار دارد. در مسیر این کاروانسرا می‌توانید از کنار جاده ابریشم عبور کنید...
1396/07/24
کاروانسرای قصر بهرام در پارک ملی کویر، در محدوده شهرستان آرادان استان سمنان قرار گرفته است. برای ورود به این پارک و اقامت در قصر بهرام، به مجوز اداره محیط زیست و محیط‌بانی منطقه نیاز است. قصر بهرام، در جنوب گرمسار و شمال دریاچه نمک قرار دارد. در مسیر این کاروانسرا می‌توانید از کنار جاده ابریشم عبور کنید. جاده‌ای که در روزگاران گذشته، شرق دور را به بندرهای غربی وصل می‌کرد و مسیر عبور کاروان‌های ابریشم و دیبا و شکر و چای بوده است. بنای کاروانسرا بیش از 20 سال است که در فهرست آثار ملی ثبت شده و همین امروز هم می‌توان رد مرمت‌های نیمه‌کاره را بر تن کاروانسرا دید. قصر بهرام تنها‌ست. تا چشم کار می‌کند اطراف آن بیابان است و خبری از سوسوی چراغی نیست. به دور از آلودگی نوری شهرها، می‌توان بساط رصد ستارگان را فراهم کرد و شبی را تا صبح به تماشای آسمان و جست‌وجو میان اجرام آسمانی گذراند.
جز خنده مسافران دیگر و گاه مکالمه‌ای کوتاه، صدای دیگری نیست. آسمان روشن می‌شود و کمی بعدصدای رعد به دنبالش، سکوت را می‌شکند. شب را می‌توان در شاه‌نشین گذراند یا روی بام کاروانسرا به انتظار صبح نشست. شب کویر سرد است و سوز تندی دارد و بام، تنها با نور ستارگان روشن است. می‌توان چند ساعتی را روی بام قدم زد و به همه آنچه که زندگی روزمره فرصت اندیشیدن به آن‌ها را از ما گرفته فکر کرد. شب بیدار ماندن تا طلوع صبح، ثابت می‌کند که از ما بهتران چندان تمایلی به دیدن ما ندارند یا آن که پیش از ورودمان، کاروانسرا را برای ما خالی کرده‌اند. اشباحی که در ذهن میان قصه‌ها و افسانه‌ها جولان می‌دهند، با اولین نشانه‌های صبح ناپدید می‌شوند.

روزِ بهرام
در روشنای روز بهتر می‌توان بنا را دید. نمای کاروانسرا، با سنگ‌های سفید مایل به کرم ساخته شده است. برج‌های چند وجهی، در گوشه‌ها و سر در وروی آن، به شیوه‌ای استادانه با سنگ تراش خورده نماسازی شده و عمارت با حیاطی در وسط و ایوان شاه‌نشین، فرم غالب کاروانسراها را دارد. ظاهرا در این كاروانسرا از ایوان جنوبى به عنوان ورودى وبرای دسترسى سریع به كوه استفاده مى‌شده است كه از ویژگى‌هاى خاص این بنا است. این کاروانسرا 4 ایوان دارد و شاه‌نشین، ایوان غربی است. جوی آبی تراشیده شده از سنگ، آب چشمه‌ای در کوه را به حوض وسط حیاط می‌رسانده است. آب، حدود 5 کیلومتر می‌پیموده تا به حوض کاروانسرا برسد. سنگ‌ها از کوهی در همان حوالی آورده شده‌اند. کاروانسرایی این‌چنین در دل کویر، حکم قصر را دارد. می‌گویند تاسیساتی شگفت‌انگیز برای خنک کردن کاروانسرا در آن به کار رفته است که کار کولرهای آبی امروزرا می‌کند. زیر ایوان غربی، همان ایوان شاه‌نشین، فضایی است با دو هواکش در دو طرفش که به اتاق پشت ایوان راه دارد. اتاق با دری چوبی از جلوی ایوان جدا شده است. می‌گویند آب که وارد کاروانسرا می‌شد، به زیرزمین می‌رسید. حفره‌ای هم برای خروج آب در گوشه شمال غربی در نظر گرفته شده بود. بدنه کانال، تا 50 سانتی‌متر با ساروج پوشیده شده است. حجم آب ورودی و خروجی جوری محاسبه شده بوده است که آب بالاتراز ارتفاع 50 سانتی‌متری ‌ نرود. به این شیوه، روزهای گرم کویر، هوای خنک از طریق هواکش‌ها به شاه‌نشین می‌رسیده است.
درختی تنومند در نزدیکی در ورودی، پای یک کا‌نال آب، سایه‌ای وسیع گسترده است. مسافران خسته از گذراندن شب پای آتش و قصه شنیدن، کوله‌بار بسته‌اند که به تماشای عمارتی در همان حوالی بروند. مسافرانی که به هوای ورود به فصل سرد، سفرهای کویری را آغاز کرده‌اند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code