موضوعات
قزوین

نوستالژی گمشدگان جنگ

نویسنده: آرش صالحی قزوین - خبرنگار
یکی از ساخته‌های سینمایی استان در این روزها، فیلم کوتاه داستانی «هرگز رهایم نکن»، نوشته سروش اطلس‌باف و به کارگردانی محسن کرمیان است...
1396/05/22
یکی از ساخته‌های سینمایی استان در این روزها، فیلم کوتاه داستانی «هرگز رهایم نکن»، نوشته سروش اطلس‌باف و به کارگردانی محسن کرمیان است که با موضوع و محتوای مرتبط با دفاع مقدس در واحد هنرهای تصویری حوزه هنری استان قزوین تولید شده است. در این فیلم که تهیه‌کنندگی و مدیریت فیلمبرداری آن به عهده مرتضی حکاکیان بوده، آزاده کرم‌بخش، لیلی ترابی، نکیسا ناپلئونی، پونه نجفی و محمدعلی اطلس‌باف به ایفای نقش می‌پردازند. فیلمی که با بهره‌گیری از بیانی امروزی، غم‌های خانواده‌هایی را به تصویر می‌کشد که پس از گذشتن سال‌ها از حضور عزیزانشان در جنگ تحمیلی، هنوز از سرنوشت آن‌ها بی‌خبرند.

چکیده داستان
نویسنده این اثر سینمایی، خلاصه قصه آن را این گونه تعریف کرد: این فیلم حکایت دختری است که پدر پیرش به اغما رفته و با معضلات نگهداری کردن از او دست و پنجه نرم می‌کند. ضمن این که در شرف از دست دادن شغلش نیز قرار دارد و همین مشکلات، او را تا مرز ناامیدی مطلق کشانده است.
«سروش اطلس‌باف» با بیان این که در طول روایت داستان، گریزهای مختلفی به زندگی این دختر در گذشته زده می‌شود، افزود: این شخصیت در گذشته، خواهر بزرگ‌تری داشته که در روزهای جنگ تحمیلی، به عنوان پرستار فعالیت می‌کرده، بعد مفقودالاثر شده و پس از گذشتن سال‌ها، به خانه برنگشته است.
وی ادامه داد: با وجود این که شخصیت فوق فکر می‌کند خواهرش شهید شده است، درگیر رؤیایی می‌شود که در آن، خواهر به خانه برگشته و همه مشکلات حل شده است. اما در پایان فیلم، از خوابی برمی‌خیزد و معلوم می‌شود این رؤیا را در خواب می‌دیده است. با این حال، همچنان امیدوار باقی می‌ماند که خواهرش، روزی به خانه برگردد.

وجه تسمیه اثر
این فیلمنامه‌نویس درباره وجه تسمیه فیلم نیز گفت: هر چند بعضی وقت‌ها درگیری‌هایی بین این شخصیت‌ها پیش می‌آید، ارتباط حسی و عاطفی نزدیکی که بین این 2 خواهر وجود دارد، سبب می‌شود تمام آرزو و تمایل خواهر کوچک‌تر این باشد که خواهر بزرگ‌تر، هیچ وقت او را ترک و رها نکند و دوست دارد همیشه کنار خواهرش باشد.
اطلس‌باف در این خصوص اضافه کرد: البته رمانی داریم به نام «هرگز رهایم نکن» که نویسنده معروف ژاپنی «ایشوگورو» نوشته و یک فیلم بلند سینمایی هم بر اساس این رمان نوشته شده است. ولی هیچ ارتباط مضمونی بین فیلم مذکور و فیلم ما وجود ندارد.
وی با اشاره به وجود عدد ۶۰۲۳ در پوستر تبلیغاتی این فیلم، ادامه داد: اگر هر ۱۰ سال را ۳۶۵۰ روز در نظر بگیریم، این عدد نشان می‌دهد نزدیک به 16/5  سال از گم شدن خواهر بزرگ می‌گذرد.

روند شکل‌گیری فیلمنامه
این هنرمند قزوینی با یادآوری این که از ابتدا قصد داشتیم فیلمی را با موضوع دفاع مقدس بسازیم، گفت: حول همین محور، شروع به خواندن داستان‌های کوتاهی کردیم که درباره این موضوع نوشته شده‌اند و هرگاه به مضمون جالبی برخورد می‌کردیم، تلاش می‌کردیم از آن در فیلمنامه بهره ببریم.
اطلس‌باف با بیان این نکته که انگاره نخستین شکل‌گیری قصه را نوعی فقدان شکل داده است، افزود: داستان ما برآمده از قصه‌ای است که در آن، 2 پدر و مادر در کوپه قطاری نشسته‌اند که هر کدام از آن‌ها، یکی از فرزندان خود را در جریان جنگ تحمیلی 8 ساله از دست داده‌اند.
وی در این باره ادامه داد: در این زمان، گفت‌وگویی بین این پدر و مادر و سایر مسافران قطار درباره فرزندان مفقود شده در جنگ به وجود می‌آید که باعث شد جرقه اولیه برای نوشتن سناریو به ذهنم خطور کند. سپس پله به پله با مشارکت عوامل دیگر ساخت فیلم در زمینه ایده‌پردازی، تبدیل به فیلمنامه‌ای شد که امروز می‌بینیم.

اولین تجربه در ساخت فیلم داستانی
کارگردان «هرگز رهایم نکن»، این فیلم کوتاه را اولین تجربه جدی‌اش در عرصه سینمای داستانی برشمرد و گفت: پیش‌تر ساختن 3 مستند کوتاه و یک اثر پویانمایی (انیمیشن) به اسم «عملیات رهایی» را تجربه کرده‌ام.
«محسن کرمیان» با تجربی توصیف کردن فرآیند کارگردانی فیلم‌های داستانی، افزود: قبل از این که تولید چنین فیلمی را آغاز کنید، در کتاب‌ها می‌خوانید کارگردان، چه وظایفی دارد؟ ولی تجربه، یک دروازه دانش متفاوتی است که شما در هیچ کتابی، نمی‌توانید آن را پیدا کنید.

سینما؛ بهترین ابزار برای انتقال مفاهیم دینی
این فیلمساز قزوینی با یادآوری این که با دغدغه دینی، وارد فضای فیلمسازی شده است، ادامه داد: همواره سینما را به عنوان بهترین ابزار برای ابلاغ پیام فرض کرده‌ام که زبان آن، به راحتی روی مخاطب تأثیر می‌گذارد و بهتر است مضامین دینی و هر حرف انسانی و درست را از این راه به مردم منتقل کنیم.
کرمیان با تأکید بر این که فیلم مورد نظر را برای مخاطب عام نساخته است، گفت: با توجه به این که این اثر داستانی، یک فیلم تجربی کوتاه محسوب می‌شود، سینمایی کردن فضاهای خاص موجود در فیلمنامه، به تجربه‌ای نیاز داشت که در اکثر عوامل تولیدکننده فیلم وجود نداشت و به همین خاطر برخی بخش‌های اثر، هنوز جای کار دارد.
کرمیان در مورد ضرباهنگ روایی موجود در فیلم، عنوان کرد: ساختار تصویری این فیلم، طوری طراحی شده که در طول روایت، از نماهای طولانی یا بلند به نماهای کوتاه حرکت می‌کنیم و به آرامی، ضرباهنگ فیلم تسریع می‌شود. ضمن این که از قاب‌های باز، به مرور به قاب‌های بسته‌ای از شخصیت‌ها می‌رسیم.

خلق حس نوستالژیک با کادربندی
تهیه‌کننده و فیلمبردار این فیلم نیز با بیان این که مسئولیت گردآوری اعضای گروه تولید را به عهده داشته است، گفت: نزدیک به 2 ماه، روند گزینش بازیگران این کار طول کشید و برای این منظور کوشیدیم از بین هنرپیشگان تئاتر استان، بازیگران موردنیاز خود را انتخاب کنیم. همچنین یک ماه زمان صرف کردیم تا محل فیلمبرداری را پیدا کنیم.
«مرتضی حکاکیان» با اشاره به تجربیات حرفه‌ای خود در حیطه فیلمبرداری فیلم‌های بلند سینمایی، اضافه کرد: تمامی نماهای موجود در فیلم، با نظر مشترک من و کارگردان طراحی شده‌اند و اغلب قاب‌ها در مرحله پیش‌تولید عکاسی شده و شیوه نورپردازی آن‌ها تعیین شده بود.
وی با بیان این که از ابتدا تا انتهای فیلم، نماها به تدریج پرنورتر می‌شوند، ادامه داد: برای نزدیک شدن به حس نوستالژی حاکم بر این اثر، از کادربندی مربعی یا 4 به 3 و قاب‌هایی با رنگ‌های پرکنتراست استفاده کردیم.

5_653415.jpg  ضرورت حمایت از اکران فیلم‌های کوتاه
یک کارشناس سینما که در اکران خصوصی، فیلم «هرگز رهایم نکن» را تماشا کرده بود، با اشاره به استقبال خوب سینمادوستان قزوینی از این اثر کوتاه داستانی، بیان کرد: مهم‌ترین عامل این استقبال، اطلاع‌رسانی و تبلیغات مناسبی بود که در خصوص این فیلم صورت گرفته بود.
«محمدرضا عینی» با تأکید بر لزوم حمایت نهادهای فرهنگی استان از نمایش عمومی فیلم‌های کوتاه، تجربی و مستند، افزود: با برنامه‌ریزی مناسب می‌توانیم این قبیل آثار کمتر دیده شده را در سینماهای شهرستان قزوین، در سئانس‌های محدودی برای اهالی فرهنگ و هنر اکران کنیم.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code