موضوعات
پرند

دیدگاه

رسانه‌ها بايد پيوند‌دهنده باشند نه جدا‌كننده

نویسنده: محمدرضا گلريز
رسانه‌هاي ‌جمعي نقشي مؤثر در عرصه زندگي انسان‌ها ايفا مي‌كنند. تصور اين‌كه روزي را بدون راديو، تلويزيون، تلفن و اينترنت سپري كنيم، اندكي دشوار جلوه مي‌كند. براي نمونه هر سال در تعطيلات نوروزي كه گروهي از شهروندان به سفر مي‌روند و به رسانه دسترسي ندارند، در تكاپوي يافتن خبري از رويدادها، به دنبال تلويزيون مي‌گردند يا از طريق تلفن اخبار را پيگيري مي‌كنند.
1393/01/20
 حتي‌گاه به هنگام ديد و بازديد، ميزبان به جاي اين‌كه از احوال مهمان خويش جويا شود، برنامه رسانه‌ها را دنبال مي‌كند. يكي خيره به تلويزيون، ديگري در اتاق خود روبه‌روي كامپيوتر و جست‌وجو در اينترنت، ديگري در حال مكالمه با تلفن و ديگري در حال مطالعه مجله و خواندن مصاحبه فلان ستاره سينما كه: عيد خود را چگونه سپري مي‌كنيد؟ گناهی هم نمي‌توان متوجه اين دسته از شهروندان دانست. چون رسانه‌ها جزيي لاينفك از زندگي ما هستند و نمي‌توانيم بدون آن‌ها برنامه زندگيمان را تنظيم كنيم. 
 نكته قابل تأمل شيوه استفاده و زمان آن است. ما نيازمند به رسانه‌ها هستيم، اما بايد قيمت اين نياز را هم برآورد كنيم. نمي‌ارزد كه مدت‌هاي مديد خبر از احوال اطرافيان خويش نداشته باشيم. مخصوصا در شهر‌هاي بزرگ و پر جمعيت به وفور اين اتفاق مي‌افتد و عيد هر سال كه زمان ديد و بازديد مي‌شود،‌گويي يادمان مي‌رود كه دقايقي دست از سر رسانه‌هاي دوست داشتني برداريم و به مهمان خويش بها دهيم.  اين‌كه دقايقي مهمان به جاي ديدن ميزبان در حال رصد كردن تابلوهاي روي ديوار منزل ميزبان بوده باشد، قدر مسلم نوعي برخورد توهين‌آميز براي مهمان به حساب مي‌آيد كه خواسته لحظاتي سنت ديرينه ايرانيان را احيا كند. به راستي چه چيز باعث شده به جاي آن كانون گرم خانوادگي كه شب‌ها اعضا دور هم مي‌نشستند و حرف مي‌زدند و درد دل مي‌كردند و مي‌خنديدند حال فقط اندكي جايشان را عوض كرده‌اند و همه روبه‌روي جعبه جادويي نشسته‌اند.
 اين‌كه شبكه‌اي تلويزيوني از آن طرف دنيا برنامه‌اي پخش مي‌كند كه مي‌تواند انبوهي از مردم را پاي خود بنشاند، شايد نشان از اين گرد همايي كوچك داشته باشد كه باعث دور هم جمع شدن گروهي شده است. گاهي مهماني‌ها به خاطر يك برنامه تلويزيوني و لذت بيشتر كنار هم ديدن شكل مي‌گيرد. به‌طوري كه زمان آمد و شد مهمانان با زمان آغاز و پايان آن برنامه تنظيم شده است و حتي بحث درباره موضوع برنامه اوقات بيشتري براي با هم بودن طلب كرده است. 
  رسانه‌ها جايي گرم  همیشگی بين ما و خانواده‌هايمان باز كرده‌اند و سعي دارند با توليد برنامه‌هاي سرگرم‌كننده ما را كم‌تر با دوستان و اطرافيانمان سرگرم كنند. خيالشان هم از بابت سوددهي راحت است؛ مخاطب بيشتر برابر با تبليغ بيشتر و در نتيجه سود كلان‌تر. اما هيچ چيز جاي رو در رو نشستن، گفتن و از احوال یکدیگر خبر‌دار شدن را نمي‌گيرد. شايد مشكل اصلي رسانه‌ها كه به نوعي واسطه ارتباط برقرار كردن انسان‌ها هستند اين است كه نمي‌توانند آن «حس مورد نظر» را به درستي انتقال دهند. 
 هرچه هست خيلي‌ها دلشان براي چند روز زندگي دور از هياهوي رسانه‌اي و زنگ خوردن پياپي تلفن همراه و هجوم بي‌رحمانه اتفاقات و رفتن به روستايي دنج و دور افتاده و خوش آب و هوا تنگ مي‌شود. دوست دارند پايشان را دراز كنند، چاي داغي بنوشند و نظاره‌گر مردان و زناني باشند كه دور هم مشغول كار هستند. 
 
*كارشناس علوم ارتباطات
 



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code