موضوعات
مازندران

شموشک فقط یک خاطره است

نویسنده: کوروش مازندرانی خبرنگار
شموشک نوشهر نیامده، رفت تا باز هم ادعای نادرست کسانی که در لباس دوست، در حال کندن ریشه این درخت فرسوده از بن ورزش کشور هستند غلط از آب در بیارد و شموشک باز همان باشگاه به تاریخ پیوسته‌ای باشد که فقط نام و نشانی محو و کمرنگ از آن در ذهن فوتبال دوستان مازندرانی باقی مانده است....
1396/09/07
شموشک نوشهر نیامده، رفت تا باز هم ادعای نادرست کسانی که در لباس دوست، در حال کندن ریشه این درخت فرسوده از بن ورزش کشور هستند غلط از آب در بیارد و شموشک باز همان باشگاه به تاریخ پیوسته‌ای باشد که فقط نام و نشانی محو و کمرنگ از آن در ذهن فوتبال دوستان مازندرانی باقی مانده است. همین چند ماه پیش بود که جشنی با عنوان تولد دوباره شموشک در نوشهر گرفته شد و در حضور عده زیادی از دوستداران این تیم، اعلام شد شموشک می‌خواهد بار دیگر به فوتبال برگردد و از لیگ دسته دوم بخت خود را برای پیوستن دوباره به جمع تیم‌های مطرح فوتبال ایران آزمایش کند. همان روزها خیلی‌ها امیدوار شدند، اما عده دیگری هم بودند که می‌گفتند با وجود نفس بسیار خوب این کار و تلاش برای هویت‌بخشی دوباره به شموشک، هنوز ابزار و زیرساخت کافی برای کسب این هدف وجود ندارد و ساختار و امکانات برای زنده کردن دوباره شموشک دیده نمی‌شود. آن روزها گذشت، اما در مدت زمان بسیار اندکی، حرف حق مخالفان احیای شموشک با این ساختار معیوب و ثابت شد.
 عکس شب قبل از مسابقه شموشک با قشقایی شیراز که بازیکنان را در اتاقی کوچک مشغول استراحت و خواب نشان می‌داد، زنگ خطر جدی لزوم توجه به روند نادرست مدیریت این تیم را به صدا درآورد. انگار برای مسئولان فقط ادعای احیای شموشک کافی بود و دیگر نیازی به پیگیری و نظارت بر چگونگی فرایند  در پیش گرفته شده احساس نمی‌شد.
 شموشک که آخرین نماینده فوتبال مازندران در لیگ برتر کشور محسوب می‌شود ، با علنی شدن این عکس و البته افشای کمبودهای فراوان و بی‌سابقه‌اش، روندی شتابان به سمت سقوط گرفت. تیمی که روزی خاستگاه آرزوهای استعدادهای فوتبال غرب مازندران و شرق گیلان بود، به روزی دچار شده که بازیکنانش برای اسکان شبانه پیش از مسابقه باید در اتاقی کوچک، گرفتار شوند تا حسرتی عمیق و تأثرآور، آه از نهاد همه فوتبال دوستان مازندرانی بلند کند.
زنده‌یاد درویش که رفت انگار روح شموشک را هم با خود برد. تیمی که از چپ و راست، استعداد و بازیکن با انگیزه می‌ساخت و به تیم‌های لیگ برتری می‌داد، حالا در حسرت چند اتاق و تخت برای خواب بازیکنانش است. اگر نام این چیزها نفرین و مرگ نیست، پس چیست؟  ذوق زدگی مسئولان نوشهری پس از ادعای کسی که خود را منجی شموشک می‌دانست، آنها را از پیگیری صحت این ادعا واداشت. آنها بدون تحقیق اجازه دادند،  نام و اعتبار و تاریخ پرافتخار شموشک شلاق بی‌اعتباری و حراج زده شود و اندک امیدها برای بازگشت تیمی که همه رویاهای کودکان فوتبال دوست مازندرانی بود را ناامید کردند. شرایط سختی که شموشک دارد ما را به این باور تلخ می‌رساند که دیگر امیدی به احیای شموشک وجود ندارد. باید تلخکامانه باور کنیم که شموشک به تاریخ پیوسته است. نه امسال و با این اتفاقات تلخی که افتاد و اعتبار شموشک و ورزش مازندران را زیر سوال برد؛ شموشک همان روزی نابود شد که مرحوم درویش، مؤسس و مالک این باشگاه سرش را روی زمین گذاشت و رفت.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code