موضوعات
مازندران

تب فیلم‌های کمدی ذائقه مخاطب ایرانی را محدود کرد

نویسنده: علی احسانی خبرنگار
برای نشستن بر صندلی لرزان کارگردانی در سینمای ایران از مرحله نشو و نمای ایده نخستین تا آماده‌سازی نسخه نهایی برای اکران فیلم، فیلمساز باید کفش آهنین به پا کند تا بر انواع موانع تولید و نظارتی فائق آید. «محمدهادی نائیجی» سینماگر 41 ساله آملی، سال 92 با ساخت فیلم «حقِ سکوت» به جرگه کارگردان‌های سینمای ایران پیوست و در نخستین حضور خود در جشنواره سی ‌و‌ دوم فیلم فجر، برنده سیمرغ بهترین فیلمنامه بخش نوعی نگاه شد....
1396/06/22
برای نشستن بر صندلی لرزان کارگردانی در سینمای ایران از مرحله نشو و نمای ایده نخستین تا آماده‌سازی نسخه نهایی برای اکران فیلم، فیلمساز باید کفش آهنین به پا کند تا بر انواع موانع تولید و نظارتی فائق آید. «محمدهادی نائیجی» سینماگر 41 ساله آملی، سال 92 با ساخت فیلم «حقِ سکوت» به جرگه کارگردان‌های سینمای ایران پیوست و در نخستین حضور خود در جشنواره سی ‌و‌ دوم فیلم فجر، برنده سیمرغ بهترین فیلمنامه بخش نوعی نگاه شد.
«حقِ سکوت» پس از موفقیت در جشنواره فجر به بازار فستیوال کن دعوت شد و پس از آن به جشنواره هند راه یافت و اکران شد. سفرهای جشنواره‌ای «حق ِسکوت» در ادامه به جشنواره «دین و سینما» در تورنتوی ایتالیا رسید و سرانجام در جشنواره ملبورن استرالیا جایزه فیلم «لوباجت» را گرفت. فیلمساز مازنی در سال 94 در دومین حضور خود بر صندلی داغ کارگردانی یکی از اپیزودهای فیلم «هیهات» را ساخت که اکران محدودی داشت و سر از شبکه نمایش خانگی درآورد. نائیجی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد فلسفه است. عصر یکی از روزهای گرم شهریور فرصتی مهیا شد تا با این سینماگر مازنی نقبی به دور تازه فعالیت‌های او بزنیم.
  • 2 سال از ساخت «هیهات» دومین تجربه سینمایی شما سپری شد. با توجه به فروش‌های میلیاردی فیلم‌های روی پرده و رونق سینما برای ساخت اثر تازه مصمم نشدید؟
نه هنوز! برای این‌که اقتصاد کنونی سینمای ایران بر شانه فیلم‌های کمدی سوار است. رفتار مخاطب ایرانی با تب کمدی اندکی محدود شد. مضاف بر این، ساخت آثار کمدی با حضور لیست محدود 2-3 بازیگر به این رونق خاص می‌رسد و برای سرمایه‌گذار انگیزه سرمایه‌گذاری به وجود می‌آورد.
این هنرپیشه‌های خاص هم در نهایت سالی 4 فیلم بیشتر که نمی‌توانند کار کنند. تازه اگر دلتان بخواهد فقط با کمدی سرمایه جذب کنید. به همین سبب فیلم ساختن همچنان سخت است. چند سناریوی آماده برای کار دارم که در سبد کمدی نمی‌گنجد و دعوت سرمایه‌گذار و جلب اطمینان تهیه‌کننده پروسه پیچیده‌ای ایجاد می‌کند.
  • گویا مصائب اکران 2 فیلم سینمایی شما در تداوم فعالیت فیلمسازی‌تان تاثیر فراوانی گذاشته است؟
فیلم نخست بنده «حقِ سکوت» با این‌که پروانه نمایش دارد اکران نشده است. ما اصلاحات لازم را هم اعمال کردیم. به نظر می‌رسد دوستان حوزه هنری– سرمایه‌گذار فیلم- هنوز به نتیجه مورد نظر نرسیده‌اند.
  • گروه هنر و تجربه فرصت مناسبی برای اکران فیلم‌هایی را که به نوعی مهجور مانده‌اند مهیا کرد. قصد ندارید برای «حقِ سکوت» در این گروه اکران بگیرید؟  
آقای «امیرحسین علم‌الهدی» مدیر سینمای هنر و تجربه خیلی به اکران «حقِ سکوت» در این گروه رغبت داشت. گرچه ایشان باور داشت فیلم بنده در گروه هنر و تجربه نیست و باید در چرخه عمومی اکران شود. ما هم تصور‌مان این بود که قادر خواهیم بود در حیاط خلوت‌تر هنر و تجربه فیلم را نمایش دهیم، شاید بهانه‌ای در میان نباشد. اما صاحب فیلم حوزه هنری است و تمایلی به اکران در گروه هنر و تجربه هم نشان نداده است.
  • با توجه به این‌که در مازندران هم سینمای هنر و تجربه در بابل دایر شده است، تمایل دارید برای هم‌استانی‌های خود «حقِ سکوت» نمایش اختصاصی داشته باشد؟
برخی مواقع که دوستان یاد فیلم «حقِ سکوت» می‌افتند، حوزه هنری با اکران‌های خصوصی مشکلی نداشته است. مراکزی که خواستار نمایش خصوصی هستند هماهنگی را با صاحب فیلم انجام می‌دهند و این اتفاق رقم می‌خورد. عوامل فیلم و کارگردان هم برای این نمایش‌های خصوصی دعوت می‌شوند. حوزه هنری برای اکران‌های اختصاصی «حقِ سکوت» تاکنون ممانعتی نشان نداده است.
دوستان هنر و تجربه بابل یا مراکز فرهنگی و سینمایی استان برای نمایش اختصاصی فیلم می‌توانند اقدام کنند. بنده هم خیلی خوشحال می‌شوم فیلم را هم‌استانی‌ها ببینند و نظراتشان را دریافت کنم.
  • تمایل ندارید در مازندران و زادگاه خود تجربه سوم سینمایی‌تان را جلو دوربین ببرید؟
در زادگاهم باید حس بومی سرمایه‌گذاران برای تولید اثر سینمایی تحریک شود. جذب سرمایه برای راه انداختن یک پروژه سینمایی از مهم‌ترین ارکان کار محسوب می‌شود. داستان و ایده اولیه برای کار وجود دارد. آنچه فعلا در دسترس نیست سرمایه‌گذار و حامی مالی است.
  • شما تحصیل‌کرده رشته فلسفه هستید و دغدغه‌های مذهبی- اجتماعی در 2 فیلم  نخست‌تان نمود بارزی داشت. با توجه به شرایط کنونی سینما و استقبال از فیلم‌های کمدی، آیا با رویکرد تازه‌ای می‌خواهید تجربه جدید خود را رقم بزنید؟
البته در سینمای ایران به این سیاق است که کارگردان‌ها هر سال رغبت فراوانی برای ساخت فیلم دارند. در کشورهای صاحب‌نام سینما، فیلمساز به شکل نسبی هر 4 سال به ساخت یک اثر اقدام می‌کند تا جریان ایده‌پردازی رونق داشته باشد، نه یک رفتار کلیشه‌ای در ساخت فیلم‌ها. از آن‌سو چون منبع درآمد سینمای ایران آن‌قدر ضعیف است که عوامل اصلی فیلمسازی چون کارگردان و نویسنده معمولا باید هر سال کار کنند تا امرار معاش آن‌ها روال طبیعی داشته باشد، اوضاع فیلمسازی این‌گونه جلوه می‌کند. امیدوارم فرصتی مهیا شود که بنده هم سومین اثر سینمایی خود را بسازم.
  • پس از 2 سال دوری از فضای سینما، آیا امسال تجربه سوم سینمایی خود را جلو دوربین خواهید برد؟
در حال مذاکره هستیم. واقعیت این است تا موضوعی قطعی نشود و شرایط کار به شکل مطلوب به دست نیاید، خیلی نمی‌توان به حرف‌ها و وعده‌ها اعتماد کرد. بخشی از این فرایند به یافتن سرمایه‌گذار مرتبط است و بخش دیگری از این پروسه به ساز و کار فیلمسازی در شرایط کنونی ربط دارد. اگر بخواهید یک سری از قصه‌هایی را که می‌پسندید و اصرار بر ساخت آن دارید پیش ببرید، باید صبوری کنید، چون در این فضای جدیدی که شکل گرفته اگر نخواهید موج سواری کنید، فرایند ساخت فیلم برایتان سخت می‌شود.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code