موضوعات
مازندران

اشتغال، معیارهای ناقص سنجش معلولان را تغییر می‌دهد

نویسنده: آتنا فلاحتی خبرنگار
36 ساله، جوان، تحصیل‌کرده، مخترع و خوش‌فکر. همین چند واژه کافی است تا واژه‌ معلولیت را از قضاوتمان درباره‌ «محمد کوزه‌گری» حذف کنیم. کوزه‌گری متولد ساری است و از کودکی به دلیل ابتلا به فلج اطفال دچار معلولیت جسمی- حرکتی شد...
1396/05/22
36 ساله، جوان، تحصیل‌کرده، مخترع و خوش‌فکر. همین چند واژه کافی است تا واژه‌ معلولیت را از قضاوتمان درباره‌ «محمد کوزه‌گری» حذف کنیم. کوزه‌گری متولد ساری است و از کودکی به دلیل ابتلا به فلج اطفال دچار معلولیت جسمی- حرکتی شد. او مهندس کامپیوتر و متأهل است و در کنار همسرش روزهای جوانی را به امید ساختن دنیایی بهتر برای همنوعان خود سپری می‌کند. از میان 4 اختراع محمد که همه آنها در سازمان ثبت اختراعات به ثبت رسید، 2 اختراع در بهبود عملکرد امنیتی صنعت خودروسازی اثرگذار است؛ اختراعی که در صورت توجه و حمایت دولتی می‌توانست از وقوع حوادثی مانند مرگ بنیتا پیشگیری کند. او تاکنون موفق به ثبت 4 اختراع و دریافت 15 تقدیرنامه شده است. در گفت‌وگوی پیش‌رو با مشکلات و زندگی «محمد کوزه‌گری» به عنوان مخترعی که انگیزه‌های انسان‌دوستانه‌اش او را به تولید فکر جدید وامی‌دارد آشنا می‌شویم.
  •  ایده‌ نخستین اختراع شما چطور شکل گرفت؟
می‌دانید که معلولیت همیشه با دشواری‌ها و محدودیت‌هایی همراه است. یکی از این محدودیت‌ها برای من پنچری گرفتن بود. در واقع پنچری گرفتن برای من غیرممکن بود، تا این‌که فکر کردم می‌توان روشی نوآوری کرد که دیگر نیازی به این کار نباشد. ساخت لاستیک بدون پنچری نخستین اختراع من بود که در سال 87 موفق شدم آن را ثبت کنم. این لاستیک تحت هیچ شرایطی پنچر نخواهد شد و می‌تواند کمک زیادی به افراد معلول جسمی- حرکتی برای بهبود دشواری‌های رانندگی باشد.
اختراع دوم شما به افزایش امنیت خودرو بازمی‌گردد. کمی در این ‌باره بگویید.
بله، در واقع 2 اختراع من به سیستم امنیتی ضدسرقت خودرو مربوط است. فکر ساخت این سیستم به زمانی بازمی‌گردد که در حال رفتن به خانه، تلفن همراهم زنگ خورد و به ناچار مسیرم را تغییر دادم. هنگام بازگشت متوجه ازدحام جمعیت شدم. کمی جلوتر رفتم که متوجه شدم چند سارق خودرو یکی از همسایه‌ها را در حالی‌که روشن بود و فرزند کوچکش در خودرو نشسته بود دزدیدند. اتفاق تلخ آن روز تلنگری برای من شد تا به فکر تامین امنیت جانی خود باشم، چراکه خودرو افراد معلول بهترین گزینه برای چنین سرقت‌هایی است.
سیستم ضدسرقت با قابلیت روشن بودن خودرو به تمام افراد از ناتوان جسمی- حرکتی تا توانمند کمک می‌کند تا برای مدتی خودرو خود را در حالی که روشن است با آرامش خاطر از حفظ امنیت و ایمنی آن ترک کنند. این اختراع به ثبت هم رسید و در کتاب پارک علم و فناوری پردیس چاپ شد. متأسفانه با وجود این‌که قطعه‌ ساخته شده می‌توانست از بروز حوادث تلخ این روزها مانند ماجرای بنیتا پیشگیری کند، به دلیل حمایت نشدن و بهتر بگویم اکتفای مسئولان به شعار حمایت به مرحله‌ تولید و بهره‌وری نرسید.
  • هزینه راه‌اندازی این سیستم برای یک خودرو چقدر است؟
اگر این طرح به تولید انبوه برسد، هزینه‌ هر دستگاه بین 300 تا 700 هزار تومان است. توجه کنید که گاهی نصب یک دزدگیر هزینه‌ای بیشتر از یک میلیون تومان برای مالک خودرو دارد. سیستم امنیتی این دستگاه بسیار قدرتمند است و خودروسازان با استفاده از این اختراع، در کنار افزایش ایمنی خودرو از نیازهای جانبی خودرو پس از خرید کم می‌کنند.
  • در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
 در حقیقت کار خاصی ندارم. در دانشگاه کامپیوتر خواندم و با توجه به اطلاعات و توانایی‌های فنی کارهای مربوط به این حوزه را در خانه انجام می‌دهم. پس از ثبت اختراع دوم به سفارش استانداری به ایران‌خودرو بابل برای کار معرفی شدم. با این‌که در تمام این سال‌ها با وجود معلولیت توانستم توانایی‌های فکری و جسمی‌ام را به مسئولان و جامعه ثابت کنم، در نگاه اول معلولیت من و افرادی مانند من دیده می‌شود و همین عاملی برای سرباز زدن مسئولان ایران‌خودرو برای پذیرش من بود.
  • به نگاه جامعه اشاره کردید. آیا این نوع نگاه در کاهش انگیزه‌های شما برای ادامه‌‌ دادن مسیر اثرگذار بود؟
این نگاه غم‌انگیز باید تغییر کند. نه‌تنها به این دلیل که باید باور کنیم معلولان هم بخشی از جامعه‌ انسانی و نیروی مفید کار در جامعه هستند، بلکه مردم ما هم نیازمند تغییر فرهنگ پذیرش هستند. در کشورهای دیگر افراد معلول نه‌تنها امتیازی برابر با افراد سالم دارند، بلکه با در اختیار قرار دادن امکاناتی ویژه تلاش می‌کنند تا آن‌ها را به بطن جامعه و زندگی برابر با دیگران بازگردانند. هر انسانی با توانایی و قدرتی ویژه‌ به دنیا می‌آید. افراد سالم و معلول می‌توانند با تعامل مکمل یکدیگر باشند. با نگاه و جست‌وجویی ساده می‌بینیم کشورهایی که توانایی معلولان در آن به رسمیت شناخته شده است مسیر هموارتری را به سوی هدف‌های جامعه طی کرده‌اند و برعکس، هرگز نادیده گرفتن بخشی از جامعه نتوانسته دستاوردی برای آن جامعه فراهم کند.
  • چه محدودیت‌ها و کاستی‌هایی برای یک فرد معلول در شهر وجود دارد؟
جدا از نگاه‌های برخی افراد که فرد معلول را ناتوان تصور می‌کنند، مهم‌ترین مشکل استفاده از اماکن همگانی اعم از پارک و سینما تا خیابان است. در بیشتر خیابان‌ها مسیر هموار برای رد شدن صندلی چرخدار وجود ندارد. تصور کنید برای رسیدن از یک سمت خیابان به سمت دیگر آن باید مسافتی طولانی را طی کنیم تا به نقطه‌ای برای عبور از میان بلوک‌های بلوار برسیم. برخی خیابان‌ها و مسیرها ناهموار هستند. در کل امکانات ویژه‌ای برای معلولان در ساری و سایر شهرهای مازندران وجود ندارد. به عنوان نمونه اگر معلولی خودرو نداشته باشد، به‌سختی می‌تواند از وسیله نقلیه همگانی استفاده کند. اشتغال و یافتن کار متناسب با توانایی بیشتر از گره کور برای برخی معلولان است که می‌تواند سبب به حاشیه رانده شدن و افسردگی این افراد شود.
  • چقدر برای تغییر نگرش جامعه تلاش کردید؟
تلاش زیادی کردم تا با کار، تحصیل و افزایش توانایی بر مشکلات و نگاه‌های جامعه غلبه کنم. خاطرم هست که افسر راهنمایی و رانندگی هنگام امتحان رانندگی به معلولیتم به عنوان مانع رانندگی اشاره می‌کرد و با گواهینامه گرفتن من مخالف بود که البته در عمل خلاف آن ثابت شد.  
  • برنامه‌ شما برای آینده کاری‌تان چیست؟
خودم فکر می‌کنم در نهایت آینده من مانند مخترعانی می‌شود که آرزو داشتند در کشور خودشان و برای مردم کشورشان فعالیت کنند، اما با انتخاب اجباری مهاجرت امروز به دیگران کمک می‌کنند. راستش، کمی به مهاجرت فکر می‌کنم، در حالی که به توانایی و سودمندی حضورم در جامعه اطمینان دارم.
در جشنواره‌ای شرکت کرده بودم که یکی از مسئولان نیروی انتظامی از آمار بالای سرقت درجا یا همان سرقت خودرو روشن می‌گفت. چرا باید امروز داغدار حادثه‌ تلخی برای کودک 8 ماهه باشیم، در حالی که کلید این قفل پیش از این ساخته شده بود و می‌توانست امنیت صنعت خودروسازی کشور را متحول کند؟ با وجود این‌که این چراها و اگرها ناراحتم می‌کند و قطعاً برای بسیاری هم مایه‌ افسوس است، اما هرگز باعث کم شدن انگیزه‌‌ام برای تولید فکر نشد. برنامه‌های مدون برای اختراع‌های بیشتر به‌ویژه در راستای بهبود زندگی معلولان دارم.
  • منتظر چه دستاورد جدیدی باید باشیم؟
مدتی است روی ساخت تختی برای معلولان قطع نخاعی کار می‌کنم که با حرکت اتوماتیک نیاز این افراد به دیگران برای جابه‌جا شدن را برطرف می‌کند. امیدوارم با این ایده بتوانم زندگی آسان‌تری برای این افراد فراهم کنم.
  • چه تقاضایی از مسئولان دارید؟
فرد مخترع باید فارغ از توانایی جسمی و حرکتی و تنها بر اساس فکر سنجیده شود، چراکه وظیفه مخترع تولید فکر و وظیفه مسئولان حمایت است. امروز من می‌توانم با تولید فکر بخشی از نیاز جامعه را برطرف کنم که اجرای آن بر عهده‌ مسئولان و سرمایه‌گذارانی است که از این ایده و فکر بهره می‌برند. اما در حقیقت ما مسیری دورانی را طی می‌کنیم که ما را از مسیر رشد و پیشرفت علمی دور می‌سازد. بزرگ‌ترین و تنها خواسته‌ امروز من از مسئولان اشتغال است.
با همه‌ توانمندی‌هایم از هیچ حمایتی برخوردار نشدم و اگر تنها یک آرزو داشته باشم، اشتغال و به‌کارگیری اختراعاتم در زمینه‌ مناسب است. اشتغال و بهره‌گیری از توانایی معلولان می‌تواند معیارهای ناقص سنجش فرد معلول را تغییر دهد.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code