موضوعات
خراسان رضوی

دست به دامان امام رئوفیم همه عمر

نویسنده: حجت‌الاسلام سیدمحمد واعظ‌موسوی
در دهۀ مبارک کرامت و سالروز ولادت امام رضا(ع) قرار داریم که در رئوف و مهربان بودن ایشان آن‌قدر روایت‌ها و نشانه‌ها داریم که شاید نیازی به تکرار نباشد. ...
1396/05/11
در دهۀ مبارک کرامت و سالروز ولادت امام رضا(ع) قرار داریم که در رئوف و مهربان بودن ایشان آن‌قدر روایت‌ها و نشانه‌ها داریم که شاید نیازی به تکرار نباشد. ذکر فضایل و مناقب اهل‌بیت(ع) اما موجب خیر و برکت برای زندگی فردی و جمعی ماست.
درباره حضرت ثامن‌الحجج علی‌بن موسی‌الرضا(ع) لقب و عنوان بسیاری وجود دارد که جایگاه خاص و کرامت این حجت الهی را می‌رساند. گفته‌اند ایشان را به این خاطر «رضا» نامیده‌اند که در زمین و آسمان مورد خشنودی و رضایت انبیا و اولیا و ائمه‌اطهار‌(ع) و فرشتگان الهی هستند. نقل شده است آن حضرت را چون به تقدیر الهی اعتقاد و باور عمیق داشتند و در برابر ناملایمت‌ها و سختی‌ها، زبان به شِکوه از روزگار باز نکرده‌اند، «رضا» نامیده‌اند. مهم این که اگر خود را شیعه و محب این امام رئوف می‌دانیم، باید در حد توان صفت رضا بودن را در خود ایجاد و تقویت کنیم. اگرنه به صرف حرف و شعار، نمی‌توان به سیرۀ اهل‌بیت‌(ع) و به خصوص امام رضا‌(ع) مشابهت یافت. از دیگر صفت‌های آن حضرت، «رئوف» است که در زیارت‌نامه ایشان می‌خوانیم: «السلام علی الامام الرئوف». مهربانی و رأفت امام رضا‌(ع) شعاع وسیعی دارد و منحصر به ایرانیان و شیعیان نیست و همه اَبنای بشر را که به ایشان پناه بیاورند، شامل می‌شود. خورشید هشتم به راستی کانون مهر و عاطفه به مردم و مظهر عشق و محبت نسبت به آنان و در عین رأفت و مهربانی فراوان، حامی بی‌پناهان و ضامن درماندگان است.
توجه به فرازی از سخن علامه طباطبایی در این باره برای ما درس‌‌آموز است: «باید توجه کنیم همه امامان معصوم ما لطف دارند. لطف حضرت رضا‌(ع) اما محسوس است. همه امامان معصوم‌(ع) رئوف هستند، اما رأفت آن حضرت ظاهر است.» روشن است که همه اهل‌بیت‌(ع) دارای چنین ویژگی‌ها و صفت‌هایی هستند، اما شاید مهم‌ترین ویژگی که در وجود ثامن‌الحجج‌(ع) وجود داشت، رأفت و مهربانی ایشان باشد. به گونه‌ای که صفت رئوف بودن بنا بر تأکید بزرگانی چون علامه طباطبایی، مختص به امام رضا‌(ع) است. «رئوف» به قدری مهربان است که حتی سابقه اخم و بدی دیگران را از ذهن خود به راحتی و به سرعت پاک می‌کند. یکی از مصادیق بسیار بارز رأفت و مهربانی سلطان خراسان حدیث معروفی است که از ایشان روایت شده که حضرت می‌فرمایند: «هر کس با معرفت مرا زیارت کند، هنگام سَکرات موت، شب اول قبر و هنگام محکمه قیامت به دیدارش خواهم آمد.» چنین امام مهربانی که در برزخ و قیامت، دست ما را خواهد گرفت، به یقین در همین دنیای فانی نیز یاریگر ما خواهد بود؛ مشروط به این که در ارتقای معرفت خود نسبت به ایشان بکوشیم و اگر خطا و اشتباه و گناهی از ما سر زد، سریع به درگاه الهی به سبب حضرات معصوم‌(ع) توبه کنیم و نگذاریم زنگار دل بر اثر غفلت ناشی از ارتکاب مداوم گناهان، بیش از حد سیاه و کِدر شود. نکته پایانی این است که بزرگداشت چنین ایامی و برپایی محافل شادی اهل‌بیت‌(ع) در مناسبت‌هایی چون دهۀ کرامت باید فرصت و بهانه‌ای باشد که ما عمیق‌تر به رابطۀ خود با امام توجه کنیم و نهایت سعی و تلاش خود را بکنیم که در مسیر بندگی خدا قرار گیریم و رضایت و خشنودی اهل‌بیت‌(ع) را از این راه هرچه بیشتر و بهتر فراهم کنیم.
حجت‌الاسلام سیدمحمد واعظ‌موسوی
استاد حوزه علمیه قم



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code