موضوعات
خراسان جنوبی

الگویی برای تمام بشریت

نویسنده: مریم رضوی خبرنگار
ماه صفر، ماه غم و اندوه خاندان نبوت و امامت که به پایان خود نزدیک می‌شود، روزها بیش از همیشه رنگ و بوی رسول مهربانی‌ها را به خود می‌گیرند. ...
1396/08/24
ماه صفر، ماه غم و اندوه خاندان نبوت و امامت که به پایان خود نزدیک می‌شود، روزها بیش از همیشه رنگ و بوی رسول مهربانی‌ها را به خود می‌گیرند. 28 صفر سالروز رحلت مردی است که در 63 سال زندگی‌اش نه فقط جهانِ زمان خودش بلکه تاریخ را تکان داد. مردی از تبار ابراهیم(ع) که بت‌شکن زمان شد و قومی بادیه‌نشین و خصم‌جو را به تمدن‌آفرینانی بافرهنگ تبدیل کرد. کسی که وحی الهی بر او نازل شد و این وحی مانند معجزه‌ای جاوید امتی ساخت بر پایه‌های مستحکم توحید که تا روز حشر پایدار باقی بمانند و اثرگذار باشند. پیامبر اسلام(ص) همان‌گونه که مورخان و دانشمندان مسلمان می‌گویند، دو معجزه بسیار بزرگ داشت؛ یکی قرآنی که با وجودش عجین شده و خود به مظهر تام آن تبدیل شده بود و دیگری ایجاد صلح میان قبایل جاهل عرب که سال‌ها بود در آتش جنگ‌های بی‌حاصل می‌سوختند.
پیامبرگرامی اسلام مردم حجاز را از ظلمات جهل و شرک نجات داد و به سوی روشنایی‌های علم و تقوا برد. در روزگاری که مردان برخی قبایل عرب دخترانشان را مایه ننگ می‌دانستند و آن‌ها را زنده به گور می‌کردند، ‌دستان دخترش را می‌بوسید تا به همه نشان دهد مرد و زن بودن دلیل برتری نیست بلکه این تقواست که انسان‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند.

مدافع حقوق انسان
بسیاری از متفکران و تاریخ‌شناسان معتقدند آن‌قدر نکته‌های ارزشمند در سیره نبوی وجود دارد که جامعه اسلامی اگر به درستی از آن‌ها استفاده کرده بود، امروز جایگاهی بسیار برتر می‌یافت.
حجت‌الاسلام والمسلمین «علی توحیدی‌نژاد»، دبیر انجمن حدیث حوزه علمیه قم، معتقد است جامعه‌ای که پیامبر(ص) در مدینه ساخت، جامعه‌ای بود که در آن حقوق انسان‌ها به نیکی رعایت شده تا انسان‌ها به کرامتی که خداوند برایشان مقدر کرده برسند.
وی عنوان می‌کند: سیره   پیامبر گرامی اسلام و امام علی(ع) نشان‌دهنده   موارد متعددی است از این که آن بزرگواران به خوبی افراد منافق و مخالف حکومت خود را می‌‌شناختند ولی تا آن  جا که این افراد به امنیت و وحدت جامعه اسلامی آسیب نمی  ‌رساندند و دست به قیام مسلحانه نمی‌  زدند، با کمال مدارا و سعه  صدر با آنان برخورد و از معرفی آنان خودداری می‌کردند.
دبیر انجمن حدیث حوزه معتقد است: مشکلات کنونی برخی جوامع، الگو قرار ندادن پیامبر(ص) و پیشوایان معصوم(ع) و پیروی از الگوهای ناقص و دروغین و غیراصیل است.
وی با اشاره به سیره سیاسی حضرت رسول(ص) اظهار می‌کند: کسی که هدفش رهبری و هدایت است باید سعه صدر و جذب حداکثری داشته باشد.

دور از تعصب
حجت‌الاسلام توحیدی‌نژاد با اشاره به وجود تعصب‌های قومی و قبیله‌ای در اعراب زمان پیامبر(ص) می‌گوید: در آن روزگار فضایل اخلاقی به حاشیه رفته و فساد جایگزین آن شده بود اما حضرت رسول(ص) با دلسوزی مردم را به تقوای الهی و پیروی از امر و نهی خداوند دعوت می‌کرد و آن‌قدر در این مسیر از جان مایه می‌گذاشت که مورد خطاب و عتاب خداوند قرارگرفت.
وی می‌افزاید: همه این‌ها به این علت صورت می‌گرفت که ایشان نمی‌خواست حتی یک نفر از هدایت محروم بماند و به آسانی از مردمش ناامید نمی‌شد.
دبیر انجمن حدیث حوزه علمیه قم با بیان این که مدارای رسول اکرم(ص) حد و مرزی نداشت و مخصوص گروه خاصی نبود، بیان می‌کند: تاریخ گواهی می‌دهد که ایشان حتی با دشمنانش هم با مدارا برخورد می‌کرد و آن‌ها را می‌بخشید.
وی با اشاره به این که بسیاری از مشرکان و مخالفان با مشاهده رفتار پسندیده پیامبر(ص) به اسلام علاقه‌مند شدند، اظهار می‌کند: حضرت رسول به هیچ عنوان کینه‌جو و انتقام‌گیر نبود. امانت‌ها را به خوبی نگه می‌داشت و بزرگان قوم را احترام می‌کرد و با کوچک‌ترها هم مهربان بود. تا جایی که قرآن علت گرایش مردم به ایشان را خلق نیکو می‌داند. در واقع می‌توان گفت یکی از دلایل پیشرفت سریع اسلام در سال‌های نخست، مشی پیامبر و حسن خلق ایشان بود.

شاه‌کلید اتحاد امت اسلام
حجت‌الاسلام توحیدی‌نژاد با اشاره به اثرهای اجتماعی حرکت پیامبر(ص) در صدر اسلام ادامه‌ می‌دهد: ایشان با جاری کردن عهد اخوت میان مسلمانان، فضایی صمیمی در جامعه اسلامی درست کرده بود. جامعه‌ای که از مهاجران و انصار تشکیل شده بود و بیم آن می‌رفت تفاخرهای قبیله‌ای و اختلاف‌ها موجب شکست حرکت اسلام شود.
آیت‌الله «ابراهیم امینی» در کتاب پیامبری و پیامبر اسلام(ص) اوصافی برای پیامبرگرامی اسلام شمرده که مرور آن برای سر و سامان دادن به زندگی اجتماعی ما بسیار مفید است.
 بر اساس اطلاعاتی که در این کتاب درج شده است: «رسول‌خدا هیچ‌‌گاه به مؤمنی دشنام نداد. به زنی یا خدمتگزاری لعنت نکرد و حتی دشمنان هم از لعنت او در امان بودند. می‌فرمود: من برای رحمت و هدایت مبعوث شده‌ام نه برای لعنت و نفرین. کسی را کتک نمی‌زد. انتقام‌جویی نمی‌کرد. از مردم دستگیری می‌کرد و حتی با کودکان مهربان بود. به همه سلام می‌کرد و در گفت‌وگو با همه صبور بود.»
ایشان چه در مشی اجتماعی و چه در رفتار سیاسی به گونه‌ای عمل می‌کرد که بیشترین اثر را در جذب مخاطب داشت.
پیامبرگرامی اسلام همان کسی بود که با خلق خوش مردم را از جهالت‌های چندین ساله نجات داد و سروری روزگار را به اهالی حجاز بخشید. این که قرآن درباره پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید «لقد کان لکم فی رسول‌الله أسو حسنهًْ» موضوعی اتفاقی نیست. خداوند خالق پیامبر است و به خوبی می‌داند او بهترین کسی است که می‌تواند به عنوان الگوی مسلمانان معرفی شود.
«کسی به پیامبر با طعنه گفت چرا مثل برده‌ها روی خاک نشسته‌ای؟ پیامبر جواب داد چه کسی از من بنده‌تر است؟» حکایت‌های متعدد از زندگی پیامبر نشان می‌دهد ایشان در رفتار با خلایق نهایت تواضع و فروتنی را داشت و با وجود رسیدن به مقام معراج هیچ‌گاه خود را بالاتر از دیگرمردم حس نمی‌کرد. همین موضوع یکی از دلایلی بود که حضرت محمد(ص) را بسیار به مردم نزدیک کرد. او ابتدا در میان اقشار مستضعف جامعه جا باز کرد اما پس از مدتی دامنه محبوبیت‌هایش به بخش‌های جامعه کشید و توانست امتی تشکیل دهد که دنیای اسلام قرن‌هاست در حسرت آن به سر می‌برد.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code