موضوعات
کرمانشاه

کمک نیامد

نویسنده: فرحناز چراغی کرمانشاه - خبرنگار
دومین شب از حادثه غمبار زلزله از سر مردم کرمانشاه گذشت. لحظات غمبار و دردناکی که هر لحظه اش به سختی هزاران سال بر مردم بی پناه و تنها و آواره ‌ می گذرد....
1396/08/24
 دومین شب از حادثه غمبار زلزله از سر مردم کرمانشاه گذشت. لحظات غمبار و دردناکی که هر لحظه اش به سختی هزاران سال بر مردم بی پناه و تنها و آواره ‌ می گذرد. لحظاتی که مملو از درد آوارگی است. لحظاتی که پر شده است از بهت و حیرت. بهت وحیرتی از آنچه گذشت...حاصل یک عمر زندگی در چند ثانیه برخاکستر زلزله.   از عصر دیروز کمک ها و امدادها با شدت بیشتری به سمت زلزله زدگان روانه شد، اما کافی نیست. در شهرستان سرپل‌ذهاب نیز کمک ها کمابیش  به مردم می رسد، اما هنوز جمعیت زیادی از مردم از این کمک ها بی‌بهره اند. آب و برق هنوز در سرپل ذهاب قطع است و مردم به‌شدت نگران هستند. درد، خستگی، تشنگی و گرسنگی مردم را بی تاب کرده است. کمک های رسیده کافی نیست و مردم شهرستان سرپل ذهاب کماکان چشم انتظار حمایت های مردم و مسئولان هستند. برخی خود با ‌هرچه داشته‌اند چادر درست کرده اند. مادری می‌گوید که 2روز است کودکانم روی کف سیمانی می‌خوابند. دیگری از نبود لوازم بهداشتی مانند صابون، شامپو و مواد شوینده گلایه می کند. قفسه مغازه ها خالی است. نانوایی ها بسته اند.  نیروهای مردمی و کمک های خودجوش از اقصی نقاط استان و کشور به منطقه رسیده است، اما با این همه، مشکلات مردم زلزله زده بیش از اینهاست. فشار نیاز آنقدر روی مردم زیاد است که در ورودی شهر هر خودرو‌ای را که می بینند، جلوی آن را می گیرند و تقاضای کمک دارند. کمک ها کافی نیست و مسئولان باید با برنامه به مردم رسیدگی کنند.

زلزله امان مردم را بریده
ساعت 7 صبح روز سه شنبه  است. یکی از زلزله زدگان ساکن محله فولادی با بیان اینکه پس از گذشت   ساعت ها کمک های امدادی به تازگی به مردم رسیده است، می گوید:  هلال احمر چادرهای خود را برای اسکان در این محله برپا کرده است.
زلزله امان ‌مردم را بریده و همه  از شدت خستگی و گرسنگی طاقت شان طاق شده است. وی می افزاید: کمک ها ناچیز است. یکی از مجروحین حادثه زلزله به همشهری می گوید: آب و برق هنوز قطع است و تاریکی بیشتر مردم را عذاب می دهد. کمک ها محدود به چند بطری آب معدنی  و چادرها می شود. مردم نیازمند کمک بیشتری از سوی مسئولان هستند.

جنازه ها زیرآوار
ساعت 22 روز دوشنبه در روستای نوشیروان سرپل ذهاب بودیم. عده ای از مردم مشغول دفن و خاکسپاری شده اند. چشم ها گریان و دل‌ها شکسته است. مردم این روستا  گلایه مند از نرسیدن نیروی های امدادی برای بیرون کشیدن جنازه های زیرآوار مانده ‌. یکی از اهالی این روستا به همشهری می گوید: هیچ کس هنوز به این منطقه نیامده است. بیش از 16 نفر از افراد زیر آوار مانده را خود مردم و خانواده ها از زیر آوار بیرون کشیده‌اند‌. وی ادامه می دهد: هنوز جنازه های زیادی پیدا نشده و زیر آوار مانده اند که نیازمند امکاناتی ویژه ای برای بیرون کشیدن جسدها هستند.اگر امکانات بود این میزان کشته نداشتیم. مسئولان مردم را دریابند چراکه شرایط برمردم  زلزله زده سرپل ذهاب به سختی می گذرد.

مردم تاب ندارند
یکی دیگر از ساکنان همین روستا می گوید: آب و برق هنوز قطع است. مردم تاب خود را از دست داده اند. مسئولان تا کنون به این منطقه سرکشی نکرده اند. تنها مقداری دارو به دست مردم رسیده است. وی می افزاید: جسدهای زیادی را با کمک مردم بیرون از زیر آوار کشیده‌ایم، اما به دلیل امکانات با وجود زنده بودن ، فوت می شوند.
هوا سرد سرد است. ‌سوز سرما به جان مردم افتاده است. مردم شهرستان سرپل ذهاب از شدت سرما و نیاز  به بنرها‌  و پارچه هایی...که برای اربعین نصب شده بود روی آورده اند و از این بنرها برای ایجادسرپناه استفاده می کنند. یکی از زلزله زدگان می گوید: تا غروب روز دوشنبه آب هم برای خوردن نداشتیم به نحوی که مقدار آبی را که داشتیم، به صورت جیره بندی مصرف کردیم. هنوز آب و برق منازل وصل نشده که بتوانیم استفاده کنیم.

افزایش تعداد مصدومان
 ساعت 9 و 30 دقیقه  صبح روز سه شنبه 23 آبان. اینجا بیمارستان شهدا سرپل ذهاب است. وضعیت  بیمارستان بسیار نابسامان است. تعداد بیماران ورودی به بیمارستان نسبت به دیروز بیشتر و بیشتر شده است. حال روحی و جسمی مردم خوب نیست. در تلاشیم با تعدادی از بیماران صحبت کنیم.آنقدر حال بیماران خوب نیست که حوصله پاسخگویی ندارند. تعدادی نیروهای هلال احمر و سپاه در بیمارستان مستقر شده اند. بیمارستان گنجایش این تعداد بیمار را ندارد. بیماران در حد پانسمان و‌ ترخیص می شوند.  خانم جوانی که جزو مصدومین حادثه است، به همشهری می گوید: حدود 20 و چند ساعت است که گرسنه هستیم و به ما غذا نرسیده است. وی که حال خوبی ندارد، می افزاید: فکر نمی کردم زندگی مان در یک لحظه به نابودی کشیده شود. زلزله در چند ثانیه همه زندگی مان را نابود کرد. حال مانده ایم چه کنیم.
یکی از ساکنان محله شاهد که عضو یک خانواده 7 نفره است، با بیان اینکه مادرم بر اثر  آوار به کمردچار آسیب شدید شده است، می گوید: مداوا در بیمارستان شهدای سرپل ذهاب به‌صورت سرپایی است، چون جمعیت زیادی به بیمارستان مراجعه می کنند و این بیمارستان توانایی پاسخگویی به این همه بیمار را ندارد. از دیروز زندگی را بدون آب و برق می گذارانیم. هیچ کس رسیدگی نمی کند. تنها توانستیم یک چادر به سختی پیدا کنیم که بتوانیم در آن اسکان پیدا کنیم. یک شهروند زلزله زده دیگر نیز بیان می کند: عده ای افراد سودجو هم به شهر آمده اند و از شرایط بد مردم سو استفاده می کند. به عنوان مثال کارت شارژه 2 هزار تومانی را به مردم 7 هزار تومان می فروشند که این نیازمند رسیدگی و توجه مسئولان ستاد مدیریت بحران است. همچنین برخی نیز کمک های مردمی را به مردم با پول گزاف می فروشند.
متاسفانه برنامه ریزی مناسبی در رسیدگی به زلزله زدگان دیده نمی شود. به هر روستا و منطقه ای که می رویم بیشتر خبرنگاران به چشم می‌خورند و مردم. نیروهای امدادی بسیار کند فعالیت می‌کنند. گویی هیچ یک آموزش امداد در بحران را ندیده اند. به گفته کارشناسان حساس ترین زمان رسیدگی به مردم زلزله زده و نجات افراد زیر آوار مانده ساعات نخستین حادثه است، اما اینجا در کرمانشاه در بسیاری از روستاها 2 روز پس از حادثه هنوز کمکی نرسیده است.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code