موضوعات
ایلام

یورش با یک پا

نویسنده: فرشاد محمدزاده / خبرنگار استان‌ها
بازی‌ها هم قاعده دارند و هم شادی‌آورند. وقتی از قاعده و قانون سخن به میان می‌آید، چارچوب‌هایی در ذهن شکل می‌گیرند که سخت و خشک هستند و گرچه برای زندگی جمعی واجب و ضروری‌اند، اما تصویری نامنعطف از زندگی متمدن ساخته‌اند. با این وجود، قوانین و قواعد، جدا از جنبه مثبتشان، می‌توانند کارکردهایی نشاط‌آفرین و شادی آور داشته باشد...
1396/07/25
بازی‌ها هم قاعده دارند و هم شادی‌آورند. وقتی از قاعده و قانون سخن به میان می‌آید، چارچوب‌هایی در ذهن شکل می‌گیرند که سخت و خشک هستند و گرچه برای زندگی جمعی واجب و ضروری‌اند، اما تصویری نامنعطف از زندگی متمدن ساخته‌اند. با این وجود، قوانین و قواعد، جدا از جنبه مثبتشان، می‌توانند کارکردهایی نشاط‌آفرین و شادی آور داشته باشد.
از جمله این کارکردهای شادی‌آور، بازی است. برنامه‌ای با قواعد و قوانینی که به وقت فراغت با دوستان و خانواده اجرا می‌کنیم و وقت می‌گذرانیم.
از جمله بازی‌های بومی ایرانی که هم سرشار از تحرک است و هم نشاط آور است، بازی قلان است. قلان، بازی سنتی ایلام است که معمولا در طبیعت انجام می‌شود. شیوه به این صورت است که یک نفر به عنوان مربی یا سرپرست انتخاب و محدوده‌ای به عنوان زمین بازی خط‌کشی  می‌شود. دو گروه تشکیل می‌شود. دو نفر از هر دو گروه وارد دایره میدان بازی می شوند و بازی می‌کنند و هر کس از پای درآید بازنده است و آن که برنده شد اگر توان لازم را داشته باشد می‌تواند با حریف دیگری روبه‌رو شود. این مبارزه تا آخرین نفر هر گروه ادامه دارد. بازی به این شکل است که دو بازیکن با شانه‌های خود سر و کار دارند.
دو شانه راست یا دو شانه چپ. در حین بازی هر ضربه‌ای به غیر از شانه به شانه خطاست و خاطی از بازی خارج می‌شود.  بازیکنان در حالت بازی روی یک پا می‌ایستند و پای دیگر خود را از پشت  با دست محکم می‌گیرند و به سوی هم لی‌لی کنان می‌روند تا با شانه به حریف ضربه وارد کنند. این بازی را می‌توان در جمع خانواده و در یک روز تعطیل در دل طبیعت انجام داد.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code