موضوعات
ایلام

آغاز انتظار

نویسنده: فاطمه امامی خبرنگار
یازدهمین پیشوای شیعیان جهان روز هشتم ربیع‌الاول به عرش پرواز کرد و شیعیان را در غمی غریبانه فرو برد. امام حسن عسکری(ع) که در سال 232 هجری‌قمری در مدینه چشم به جهان گشود،در 29 سال دوران زندگی‌اش آن‌قدر تحت ستم قرار داشت...
1396/09/05
یازدهمین پیشوای شیعیان جهان روز هشتم ربیع‌الاول به عرش پرواز کرد و شیعیان را در غمی غریبانه فرو برد. امام حسن عسکری(ع) که در سال 232 هجری‌قمری در مدینه چشم به جهان گشود،در 29 سال دوران زندگی‌اش آن‌قدر تحت ستم قرار داشت و به‌اندازه‌ای در مناطق نظامی تحت نظر بود که ایشان را عسکری نامیدند. دوران عمر شریف حضرت 29 سال و دوران امامت ایشان 6 سال بود؛ دوره اول 13سال است که زندگی آن حضرت در مدینه گذشت. دوره دوم 10سال در سامرا قبل از امامت و دوره سوم نزدیک 6 سال امامت آن حضرت است.
امام حسن عسکری(ع) در مدت زندگی از 3 خلیفه عباسی ستم و جورهای فراوان دید و در سامرا همیشه تحت نظر بود. ایشان چندین سال از دوران امامت خود را در زندان گذراند. حاکم ستمکار زمان زندانبانی بر ایشان گماشته بود تا ایشان را آزار روحی دهد اما بیشتر زندانبانان پس از مدتی مجذوب شخصیت ایشان می‌شدند. دوره امامت امام حسن عسکری(ع) به دلیل پنهان بودن ایشان از دید شیعیان در نظر بسیاری از علما در واقع دوره‌ای است که مقدمه غیبت محسوب می‌شود. ایشان پیروانی در قم، بغداد و سامرا داشتند اما به آسانی نمی‌توانستند با آن‌ها ارتباط بگیرند و نیازهایشان را برطرف کنند.
دشمنی دشمنان و سخت‌گیری جباران زمان هیچ‌گاه موجب نشد امام یازدهم شیعیان(ع) از رهبری فرهنگی و سیاسی شیعیان دست بکشد.

تربیت شاگردان پرافتخار
گرچه در آن شرایط گسترش دامنه علوم تشیع کار بسیار مشکلی بود، امام حسن عسکری(ع) در همان فشار و خفقان شاگردانی تربیت کردند که هر کدام به سهم خود در نشر و گسترش معارف اسلام و رفع شبهه‌های دشمنان نقش مؤثری داشتند. شیخ طوسی(ره) شاگردان حضرت را بیش از 100 نفر ثبت کرده است که در میان آن‌ها چهره‌های روشن و شخصیت‌های برجسته‌ای مانند احمد اشعری‌قمی، عثمان‌بن سعید‌عَمْری، علی‌بن جعفر و محمد‌بن حسن صفّار به چشم می‌خورند.
امام حسن عسکری(ع) پس از شهادت در شهر سامرا کنار مرقد پدر بزرگوارشان به خاک سپرده شدند. شهادت ایشان در همان زندان بنی‌عباس و به وسیله خوراندن سم صورت گرفت اما حکومت عباسی تلاش کرد اوضاع را طوری مدیریت کند که مردم گمان کنند ایشان به مرگ طبیعی از دنیا رفته است. علمای شیعه همواره بر تکریم امام حسن عسکری(ع) و اهمیت روز شهادت ایشان تأکید داشتند.

لزوم پاسداشت هشتم ربیع‌الاول
«ما غافلیم؛ پیشامد هشتم ربیع شهادت مظلومانه پدر امام زمان(ع) است.» این جمله حضرت آیت‌الله العظمی «وحید خراسانی» در دیدار با مسئولان ستاد فاطمیه است که به تازگی بیان شد. ایشان در ادامه تأکید کردند: امام زمان(عج) قلب عالم است. اگر قدمی در راه احیای امر شهادت پدرش بردارید، او با شما چه خواهد کرد؟
این مرجع تقلید افزودند: همه همت کنید، شهادت امام یازدهم(ع) در این مملکت احیا شود؛ اجرتان را هم در دنیا و آخرت خواهید دید.
ایشان بر پاسداری روز هشتم ربیع‌الاول تأکید بسیار کردند و افزودند: مراسم سالگرد شهادت حضرت عسکری(ع) به احسن وجه باید انجام شود. همه هیأت‌های مذهبی باید بیرون بیایند تا اجرشان را از امام زمان(ع) در شب قدر بگیرند که هر دفتر عملی به امضای او باید برسد. این مطلب را مردم باید بدانند و از این فیض عظیم محروم نمانند. کشور ما باید در هشتم ربیع سیاه‌پوش شود و تسلیت ولی‌عصر و امام زمان(عج) حاصل شود.

تأکید بر شایستگی امام زمان(عج)
شهادت امام یازدهم در واقع فرصتی برای معرفی امام دوازدهم نیز شد. آن طور که در منابع شیعی گفته شده،خبر ناگوار شهادت آن امام همام(ع) در سراسر سامرا به سرعت پیچید و مردم را روانه خانه حضرت کرد و مردم دسته‌دسته در اطراف خانه آن امام به عزاداری پرداختند. «عثمان‌بن سعیدعمری» متصدی امر غسل و کفن و دفن حضرت شد. جعفر، برادر امام حسن عسکری(ع)، قصد نماز خواندن بر بدن مطهر امام عسکری(ع) را داشت که امام زمان(عج) ظاهر شدند و فرمودند: «‌ای عمو! عقب بایست؛ من شایسته‌ترم که بر جنازه پدرم نماز بخوانم.» همان‌گونه که در منابع شیعی آمده امام مهدی(ع) بعد از نمازگزاردن بر پیکر پاک پدر و دفن آن حضرت وارد خانه شدند و دیگر کسی آن حضرت را در اجتماع و در جمع مردم ندید.  در واقع بر این اساس می‌توان گفت هشتم ربیع‌الاول از یک طرف سالگردشهادت یازدهمین امام شیعیان و از طرف دیگر آغاز دوره امامت دوازدهمین امام است. امامی که قرار است با قیام خود جهان را از عدل و داد لبریز کند و پایانی باشد بر قرن‌ها مظلومیت حقیقت در جوامع انسانی.
به کتاب‌های روایی که مراجعه می‌کنیم می‌بینیم آغاز امامت امام زمان(عج) مقارن است با شهادت امام حسن عسکری(ع)؛ یعنی به محض شهادت امام حسن عسکری(ع) امام بعد به امامت می‌رسند و شهادت ایشان نقطه آغاز امامت حضرت مهدی(عج) است.

تجدید بیعت با ائمه(ع)
این روز در واقع بهانه‌ای است برای یادآوری این که خداوند حق و حقیقت را در این جهان تنها نگذاشته و آخرین یار و یاور عدالت را برای مصلحت از دیده‌ها نهان کرده است.
حجت‌الاسلام والمسلمین «حمیدرضا بصیری‌ گلپایگانی»، استاد حوزه و دانشگاه، با بیان این که جشن گرفتن آغاز امامت امام زمان(عج) نوعی تعظیم شعائر الهی و تجدید بیعت با ائمه(ع) است اظهار کرد: البته باید در حدی باشد که از موازین عرفی و شرعی خارج نشود و این جشن و عزاداری‌ها نباید به ضد خودش تبدیل شود. هدف ما از برپایی جشن یا مراسم عزاداری نزدیک شدن به سیره امامان است. مجالس نباید طوری باشند که ما را از فکر و دستور ائمه (ع) دور کنند.
وی با تأکید بر این که مجالس نباید طوری برگزار شود که دشمن‌شادکن باشد، افزود: یعنی عزاداری و شادی ما نباید مصلحت جامعه را به هم بریزد و دشمنان را خوشحال کند که در این صورت شادی اول و آخر را آن‌هایی می‌برند که به دنبال تفرقه‌اندازی در بین مسلمانان هستند.

ویژگی‌های منتظران ظهور
حجت‌الاسلام والمسلمین «ناصر رفیعی»، استاد حوزه علمیه قم، هم در این باره با بیان این که بحث مهدویت مورد تأیید همه ادیان الهی است و در اصل آن شکی وجود ندارد، گفت: نقش یک امام معصوم (ع) بر اساس اعتقاد ما شیعیان در ظهور و غیبت یکی است.
وی به تبیین ویژگی‌های منتظران واقعی پرداخت و اضافه کرد: نخستین وظیفه منتظران واقعی احساس حضور است یعنی غیبت و مشاهده امام برای آن‌ها یکی شود و به یقین کسی که حضور امام خود را درک کند، نسبت به اعمالش حساس و دغدغه‌مند خواهد شد و هر کاری را انجام نمی‌دهد.  حجت‌الاسلام رفیعی با تأکید بر این که معرفت همراه با تسلیم دومین ویژگی منتظران واقعی است، افزود: امام صادق(ع) معتقدند معرفت به امام معصوم موجب تسلیم می‌شود.
عضو هیأت علمی جامعه المصطفی العالمیه با انتقاد از کسانی که برای ظهور امام زمان(عج) وقت تعیین می‌کنند و این به هیچ وجه به صلاح جامعه اسلامی نیست، اظهار کرد: این که برخی عجول هستند یا برخی دیگر انتظار را به معنی رکود می‌دانند،هر دو غیرمنطقی است.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code