موضوعات
هرمزگان

مغ‌بری

نویسنده:
کُنگ‌جوشی یکی از آیین‌های سنتی مردم شهرستان میناب است که در زمانی نه‌چندان دور بخش اعظمی از اقتصاد مردم این دیار در همین آیین کهن نهفته بود...
1396/06/11
کُنگ‌جوشی یکی از آیین‌های سنتی مردم شهرستان میناب است که در زمانی نه‌چندان دور بخش اعظمی از اقتصاد مردم این دیار در همین آیین کهن نهفته بود. به گزارش ایسنا،  عباس رسولی یکی از باغداران مینابی می‌گوید: کنگ جوشی نزد مردم میناب از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. برای کنگ جوشی رقم مخصوص جوش دادن را تا زمانی که کنگ می‌شود (وضعیتی که دانه خرما از کال و نارس عبور کرده و فاصله‌ای تا رطب شدن ندارد) و شرایط جوش دادن را دارا است نگه می‌دارند و در یک یا دو روز همه محصول درخت را با خوشه آن (خوشه کامل) نخل که به طورمیانگین هشتاد کیلوگرم محصول دارد را برداشت می‌کنند. پس از برداشت که در گویش محلی به آن «بریده شدن» می‌گویند، کارگرها خوشه‌ها را به مکانی که از قبل مشخص‌شده و اتاقکی که از سوند و برگ درختان خرما برپاشده و به آن شیرونی می‌گویند انتقال می‌دهند.در آنجا گروهی که بیشتر کودکان هستند در فضای آکنده از شور و شادی و شعف دانه‌ها را به‌وسیله دو چوب نخل تقریبا ۲۰ سانتی‌متری که انتهای آن‌ها به‌وسیله بندی از جنس برگ نخل به هم‌بسته شده و شبیه عدد ۷ است،   جدا می‌کنند. از صحنه‌های زیبا که بیانگر عجین شدن فضای کار و اقتصاد مردم میناب با باورها و اعتقادات دینی مذهبی است می‌توان به این موضوع اشاره کرد که وقتی مُغ بُر(کسی که بالای نخل است و خوشه‌ها را به‌وسیله داس از درخت جدا می‌کند) آخرین خوشه را از هر درخت جدا کرد فریاد می‌زند « لااله‌الاالله الا الله»و پا مغی‌ها(افرادی که زیر درخت نخل مشغول جمع‌آوری خوشه‌ها هستند) در پاسخ او ندا می‌دهند« محمداً رسول‌الله و علیً ولی‌الله».  پس از جدا کردن، همه دانه‌ها را به‌وسیله پری که نوعی سبد بافته‌شده از برگ نخل است به درون دیگ‌های بزرگ مسی آب جوش می‌ریزند و به مدت دو ساعت درون دیگ جوشانده می‌شوند و پس از جوش خوردن کامل، دانه را به‌وسیله شیء که مچک یا مچکی نام دارد(شبیه قاشق متشکل از یک چوب یک متر و نیمی و سبدی بافته‌شده از تکه‌های خوشه خرما ) از دیگ بیرون آورده و پس از حمل به‌وسیله فرغون تمیز به نقطه‌ای از زمین مسطح و صاف روی زمین پهن می‌کنند و به مدت یک هفته مقابل آفتاب قرار می‌دهند. این محصول که پس از عمل‌آوری به خارک موسوم است پس از یک هفته آماده خوردن یا استفاده در کارخانجات است و از ارقام مخصوص برای جوش دادن هلو، زرک، گردون، و خیلی کمتر کلک سرخ است. مهم‌ترین رقم برای این کار را هلو است. رقم هلو هم قیمت فروش آن بیشتر بوده و هم از کیفیت بالاتری برای کارخانجات رنگ‌سازی برخوردار بوده است و رنگ تولیدشده از خارک هلو برای استفاده در صنعت نساجی و تولید پارچه بارنگ‌های مختلف استفاده می‌شود. در قدیم عمده مشتری محصول خارک میناب، کشور هندوستان بود و تقریبا بیشتر محصولات میناب از طریق بندر تیاب به کشور هند صادر می‌شد که اهمیت اقتصادی بسیار بالایی برای ساکنان جلگه میناب داشته است. رسولی خاطرنشان کرد: در روزگار گذشته، صادرات خرما و به‌ویژه خارک میناب از ابتدای ماه مرداد آغاز و تا اواسط آبان ماه ادامه داشته و طی این مدت روزانه بیش از صد شتر بار خارک میناب را برای صادر کردن به کشورهای هدف به بندر تیاب انتقال می‌دادند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code