موضوعات
هرمزگان

بافتن گیس خرما

نویسنده: فرشاد محمدزاده / خبرنگار استان‌ها
بافتن یکی از هنرهای دیرینه زنان ایرانی است. در شهرها و روستاهای گوناگون، با توجه به ویژگی‌های اقلیمی منطقه، اسباب بافتن و مواد اولیه متفاوت بوده است...
1396/06/27
بافتن یکی از هنرهای دیرینه زنان ایرانی است. در شهرها و روستاهای گوناگون، با توجه به ویژگی‌های اقلیمی منطقه، اسباب بافتن و مواد اولیه متفاوت بوده است.
جنس بافته‌ها، شیوه بافت و کاربردشان هم. در نواحی جنوب ایران، الیاف درخت خرما، یکی از اصلی‌ترین مواد اولیه برای دست‌بافته‌های زنان محسوب می‌شود.
مردان جنوب ایران هم در بافت انواع وسایل مورد نیاز با لیف مشارکت می‌کنند و این هنر در جنوب، هنری است که همه می‌توانند خود را با آن مشغول کنند. یکی از انواع این صنایع دستی با لیف خرما، سیس‌بافی است.
تار و پود دست‌بافته در هنر سیس‌بافی از درخت خرما به دست می‌آید.
سیس یا به عبارت دیگر گیس درخت خرما به الیافی که در کنار درخت خرما می‌روید گفته می‌شود.
در سیس‌بافی این الیاف را به صورت تار و پود در هم می‌آمیزند تا محصولات مورد نظر ساخته شود.
پادری، سبد، حصیر و طناب ضخیمی که در اصطلاح محلی به «سازو» معروف است از جمله محصولات سیس‌بافی هستند. سیس‌بافی یکی از قدیمی‌ترین صنایع دستی بومی مردم هرمزگان به شمار می‌رود. این صنایع دستی گاهی به پادری‌بافی هم مشهور است، زمانی که تنها محصول هنرمند، پادری‌های بافته شده از لیف خرما است. نخلستان‌های گسترده در هرمزگان، میزان زیادی از مواد اولیه را در اختیار بافندگان قرار می‌دهند. بافندگانی که هنرشان را به صورت شفاهی و سینه به سینه آموخته‌اند و به همان شیوه هم به بچه‌هایشان یاد می‌دهند. لیف خرما، ظاهرا بی‌استفاده‌ترین بخش این درخت است، اما توانسته نقش موثری در تهیه وسایل مورد نیاز اهالی و همچنین خلق آثار هنری داشته باشد. این است که اهالی جنوب معتقدند درخت خرما درخت برکت است و برای این درخت احترام زیادی قائل هستند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code