موضوعات
همدان

بی‌تجربگی بعد از این همه سال

نویسنده: پیام خدابنده‌لو روزنامه‌نگار
همدان به طور مداوم میزبان جشنواره‌های تئاتر و فیلم کودک است و حالا دیگر بی‌تجربه و تازه‌کار نیست که قواعد بازی را بلد نباشد. اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در تمام این یک دهه متولی کار بوده ...
1396/09/12
همدان به طور مداوم میزبان جشنواره‌های تئاتر و فیلم کودک است و حالا دیگر بی‌تجربه و تازه‌کار نیست که قواعد بازی را بلد نباشد. اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در تمام این یک دهه متولی کار بوده و با وجود تغییر دولت‌ها، مسئولان بخش‌های مختلف جشنواره‌ها در آن عوض نشده‌اند. بنابراین بعضی اشتباهات، اگر تکرار می‌شود، حداقل باید کمرنگ‌تر شود؛ چیزی که در مراسم افتتاحیه بیست و چهارمین جشنواره تئاتر کودک چندان شاهد آن نبودیم.  استفاده از حمیدرضا رضایی‌مجد به عنوان مجری تصمیم خوبی بود. او سال‌هاست با کاراکتر «عموحمید» برای کودکان همدانی برنامه تولید می‌کندو برای بچه‌ها چهره آشنایی است. رضایی‌مجد تسلط و اعتماد به نفس لازم را دارد اما یک مجری نمی‌تواند تمام بی‌نظمی‌های سالن را مدیریت کند.
با توجه به اینکه مسئولان جشنواره بارها اعلام کرده بودند ساعت آغاز مراسم 9 صبح است، درج ساعت 10 صبح روی کارت‌های دعوت برای آن نویددهنده اولین ناهماهنگی‌ها بود. این سوال هم مطرح است که چرا این آیین در ساعات اولیه صبح برگزار شد در حالی که‌ وقتی در اولین روز جشنواره هیچ نمایشی روی صحنه نمی‌رود، طبعا غروب زمان مناسب‌تری است. اما نه‌تنها افتتاحیه بدون حضور گروه‌های نمایشی برگزار شد، بلکه شاهد یک خلأ تقریبا 24 ساعته بین افتتاحیه و شروع اجراها بودیم.  
مهم‌ترین مشکل آیین‌های افتتاحیه و اختتامیه جشنواره‌های کودک تاکنون این بوده است که متولیان آنها تکلیفشان را با مخاطبان خود مشخص نکرده‌اند. آنها از یک‌سو با حضور پررنگ کودکان و نوجوانان، توزیع بادکنک‌های رنگی، استفاده از مجریان حوزه کودک و لباس‌های رنگارنگ مراسم را جشنی کودکانه معرفی ، اما از سوی دیگر تک‌تک مسئولان آن را موظف به سخنرانی و ارسال پیام می‌کنند. بعضا تیزرهایی هم با موضوع آماده‌سازی برای جشنواره پخش می‌شود که مطلقا جذابیتی برای کودکان ندارد. امسال هم این مشکلات به قوت خود باقی بود که البته با بی‌نظمی‌ها و سر و صداهای بچه‌ها، حتی صدای سخنرانی مسئولان هم به گوش نمی‌رسید و در اتفاقی عجیب مریم کاظمی، دبیر جشنواره، در شروع سخنرانی خودش را به حاضران معرفی کرد.
به‌رغم انتشار و توزیع کارت‌های دعوت که مستقل از کارت‌های خبرنگاری بود، درهای سالن به روی همه باز بود. البته که میهمان‌نوازی رسم خوبی است، اما به شرط آنکه خبرنگاران و هنرمندان برای پیدا کردن یک صندلی خالی دچار مشکل نشوند. اختصاص ردیف‌های جداگانه به اهالی رسانه و عوامل نمایش‌ها حداقل کاری است که در جهت برقراری نظم از یک جشنواره بین‌المللی انتظار می‌رود.  نکته‌ دیگر حضور حامیان تبلیغاتی در مراسم افتتاحیه بود. این قطعا اتفاق خوبی است  اما چاپ نشان شرکت روی بادکنک‌های رنگارنگی که سمبل رویاپردازی بچه‌هاست و اتفاقا در پوستر جشنواره امسال هم به وسیله پرواز بچه‌ها تشبیه شده، چندان زیبا نیست و بیشتر برنامه‌های قرعه‌کشی شرکت‌ها را به یاد می‌آورد تا جشنواره‌ای برای کودکان و نوجوانان.  دکور همیشه اولین چیزی است که هنگام ورود به سالن به چشم مخاطب می‌آید، اما امسال اصلا طراحی صحنه‌ای انجام نشده بود که در مورد خوب یا بد بودنش قضاوت کرد و فقط شاهد نصب 2 پوستر بسیار بزرگ و یک مانیتور بودیم. شروع مراسم با پخش فیلم دوچرخه‌سواری مجری و سپس ورودش با دوچرخه به سالن همراه بود و عجیب اینکه پوسترها به گونه‌ای نصب شده بودند که مانع ورود سریع و تاثیرگذار مجری به سن شدند.
انتظار می‌رود مراسم‌ افتتاحیه و اختتامیه جشنواره‌ها آسیب‌شناسی شوند تا باز هم شاهد تکرار مشکلات نباشیم.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code