موضوعات
گیلان

‌ خانه داشتن؛ آرزوی 2 معلول گیلانی

نویسنده:
زمانی كه سخن از معلولان به میان می‌آید اكثر افراد جامعه، افراد معلول را می‌ستایند‌ اما ‌زمان عمل که فرا می‌رسد‌ شاهد مرگ تدریجی رویاهای افرادی می‌شویم كه امیدشان به حمایت‌های ماست...
1396/06/14
زمانی كه سخن از معلولان به میان می‌آید اكثر افراد جامعه، افراد معلول را می‌ستایند‌ اما ‌زمان عمل که فرا می‌رسد‌ شاهد مرگ تدریجی رویاهای افرادی می‌شویم كه امیدشان به حمایت‌های ماست.
به گزارش ایسنا «فیروزه بشیری» 42‌ ساله و «اسماعیل بشیری» 36‌ ساله خواهر و برادری با معلولیت جسمی و حركتی هستند كه در طولارودبالا، روستایی از توابع بخش مركزی شهرستان تالش سكونت دارند.
7 سالی است كه با درگذشت پدر دردی دیگر بر دردهای این دو افزوده شده و با مادر پیرشان‌ زندگی می‌كنند.
فیروزه درباره مشكلات نداشتن مسكن می‌گوید: زمستان سال گذشته به بهزیستی درخواست دادیم و مسئولان آن گفتند كه خانه را تا نیمه بسازید و برای ساخت مابقی آن به شما كمك می‌كنیم.
او ادامه می‌دهد: گرچه مسئولان برای تأمین خانه كمك خواهند كرد، ولی هیچ‌كدام ما شغلی نداریم و گاهی اوقات من شال، كلاه، دستگیره، عروسك، گیوه و لباس بچه می‌بافم كه فروش آنها مخارجمان را تأمین نمی‌‌كند.
فیروزه توضیح می‌دهد: در واقع با یارانه 45‌ هزار تومانی و مستمری 53‌ هزار تومانی بهزیستی به‌سختی زندگی را می‌‌گذرانیم. چگونه با این شرایط خانه‌ای را تا نیمه بسازیم؟
او بیان می‌‌كند: امیدواریم كه در دولت دوازدهم هرچه زودتر مسكن خانواده‌های دارای دو معلول تأمین شود و مسئولان هم به من یك ویلچر برقی بدهند كه حداقل بتوانم برای فروش بافتنی‌هایم به خارج از خانه بروم.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code