موضوعات
گیلان

سقف کوتاه خبرنگاری

نویسنده: فاطمه کاظمی خبرنگار
در سال‌های اخیر رسانه‌های چاپی با ورود رسانه‌های دیجیتال دچار بحران اساسی شده‌اند و برای خروج از آن باید چاره‌ای اندیشید...
1396/05/17
در سال‌های اخیر رسانه‌های چاپی با ورود رسانه‌های دیجیتال دچار بحران اساسی شده‌اند و برای خروج از آن باید چاره‌ای اندیشید.
این بحران برای رسانه‌های چاپی محلی شدیدتر رخ داده است. عده‌ای معتقدند چون در فضای دیجیتال اخبار کوتاه و بدون اعتبار بالا هستند، رسانه‌های چاپی محلی می‌توانند با ارائه گزارش‌های تحلیلی و عمیق جایگاه خود را حفظ کنند. این مهم به تخصصی‌تر و حرفه‌ای‌تر شدن خبرنگار و حرفه خبرنگاری نیاز دارد. به نظر می‌رسد در برخی استان‌ها نشان اندکی از خبرنگاری تخصصی وجود دارد و این حرفه به انعکاس اخبار نهادهای دولتی محدود شده است که در فضای مجازی راحت‌تر و سریع‌تر اتفاق می‌افتد.
خبرنگار تحلیل چندانی از وضع موجود اطراف خود و در موضوعات مختلف ندارد چون آموزش ندیده است. این روزها هرکس با معرفی خود به یک رسانه به راحتی می‌تواند عنوان خبرنگار به خود ببندد، بدون این‌که در این زمینه آموزش ببیند یا به محک استادان این حرفه گذاشته شود. برای خبرنگاران کارگاه آموزشی تخصصی برگزار نمی‌شود و تاکنون کمتر پیش آمده استادان برجسته روزنامه‌نگاری در شهرهای کوچک حضور یابند تا خبرنگاران از تجربه‌های آنان استفاده کنند.
رسم رایج رسانه‌های چاپی محلی این است که با اختصاص دادن صفحات خود به چاپ عملکرد مدیران و مسئولان دولتی و درج گزارش آگهی سر پا بمانند. چنین شرایطی اجازه حرفه‌ای‌شدن به خبرنگاران نمی‌دهد و آنان به جای وقت گذاشتن برای قوی‌تر کردن کار خود، مجبورند از این اداره به آن اداره برای گرفتن گزارش آگهی در رفت و آمد باشند. حتی شنیده می‌شود برخی رسانه‌ها دادن حق‌الزحمه به خبرنگار را منوط به دریافت گزارش‌آگهی می‌دانند. این نشریه‌ها  اغلب حتی از انتشار مطالب انتقادی خودداری می‌کنند تا مبادا منبع درآمد و آگهی خود را از دست بدهند. در این شرایط ذوق و علاقه‌ای برای خبرنگار نمی‌ماند تا به نوشتن مطالب ارزنده بپردازد و حرفه‌ای کار کند.رویداد دیگری که رسانه‌های استانی با آن مواجه هستند، مهاجرت خبرنگارانی است که در نوشتن دستی قوی‌تر دارند.
سقف خبرنگاری در شهرستان‌ها کوتاه است و خبرنگار تا به مرحله تاثیرگذاری می‌رسد و مطالب او میان مخاطبان جایی باز می‌کند، به علت مشکلات معیشتی، نداشتن بیمه و گاه برخوردهای نامناسب مسئولان رسانه، راه تهران را در پیش می‌گیرد.
بسیاری از خبرنگاران باتجربه استانی در رسانه‌های مطرح کشور قلم می‌زنند و توانایی‌های بسیاری دارند. از آن سو، برخی از رسانه‌های محلی هنوز با خبرنگاران کم‌تجربه و مبتدی درگیرند. این روند به ضرر رسانه‌ای است که چند سال برای به ثمررسیدن خبرنگار تلاش کرده و شهری که دیگر کمتر خبرنگار متخصصی به خود می‌بیند که به مشکلاتش بپردازد. 3 ضلع خبرنگاران، رسانه و نهادهای دولتی باید بپذیرند کار حرفه‌ای تعریف مشخصی دارد.
وقتی هر 3 به این باور برسند که اگر تولیدات آن‌ها تخصصی و حرفه‌ای شود مردم به آن‌ها اعتماد خواهند کرد و اعتماد مردم باعث ورق زدن نشریات محلی از سوی آن‌ها می‌شود، رسانه به درآمد می‌رسد و خبرنگار دلگرم می‌شود. در شرایط فعلی اما شاهد یک دور باطل میان این 3 ضلع هستیم: خبرنگار می‌نویسد و  صفحه پر می‌شود، وقت و هزینه صرف می‌شود اما اثری بر افکار عمومی ندارد.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code