موضوعات
گیلان

احیای مهمانسرای تاجر رشتی به همت یك شهروند

نویسنده:
لابه‌لای خبرهای بدی كه هر روز درباره تخریب بناهای میراثی‌ شهر می‌شنویم و نشان می‌دهد...
1396/06/14
لابه‌لای خبرهای بدی كه هر روز درباره تخریب بناهای میراثی‌ شهر می‌شنویم و نشان می‌دهد به جای نوسازی بافت فرسوده تیشه به ریشه بافت تاریخی این شهر زده می‌شود، یك شهروند خوش‌فكر توانسته است با همت و هزینه‌ خودش یكی از بناهای تاریخی این شهر را خریداری و به همان سبك معماری قدیم بازسازی و احیا کند.
به گزارش گیلان مصور، عمارت «غلامرضا طارمسری»‌ كه روزگاری تنها برای پذیرایی از مهمانان یك تاجر رشتی كاربرد داشت‌، اكنون به همت «منوچهر عسگری» مرمت شده و به‌عنوان محل سكونت خانواده این شهروند خوش‌فكر رشتی تغییر كاربری داده است.
در كوچه‌پس‌كوچه‌های محله ساغریسازان رشت؛ محله‌ای كه روزگاری‌ اجازه هیچ نوع نوسازی در بافت آن داده نمی‌شد، حالا آپارتمان‌های چند‌طبقه و بی‌روح قد علم كرده‌اند. هرچند لابه‌لای این آپارتمان‌ها هنوز بناهایی با معماری فاخر وجود دارد که به حالت اغما افتاده‌اند، ولی اگر همتی در ‌مسئولان و شهروندان باشد، می‌توان بناهای‌ باقی‌مانده را از مرگ حتمی نجات داد.
در انتهای محله چهاربرادران و در گذر فرخ، بنایی باشكوه با آجرهای قرمز روبه‌روی یك مدرسه غیر‌انتفاعی خودنمایی می‌كند.
این بنا‌ كه وسعت زیادی هم ندارد، با‌ ایده خلاقانه صاحب جدیدش، اكنون دارای امكانات مدرن برای زندگی امروزی شده بی‌آنكه به بافت میراثی بنا آسیبی وارد شود.
دختر «منوچهر عسگری» درباره ایده پدرش در بهسازی و احیای این بنای تاریخی می‌گوید: پدرم همیشه آرزو داشت در چنین بنایی زندگی كند. بنایی با سقف سفالی، آجرهای قرمز‌بند‌كشی شده، حوض وسط حیاط و درختان دو طرف باغچه كه معنای آرامش و زندگی را به ساكنان خانه هدیه دهد. بالاخره پدرم توانست با درآمدی كه از  شغلش یعنی نانوایی‌ كسب كرده بود، عمارت تاجر رشتی دوره پهلوی یعنی «غلامرضا طارمسری» را خریداری و احیا کند.
وی می‌افزاید: غلامرضا طارمسری از تاجران بنام رشت بود كه این عمارت به‌عنوان مهمانسرای وی برای برگزاری جشن‌ها و پذیرایی از مهمانان ویژه‌اش كاربرد داشت. به همین دلیل این ساختمان آشپزخانه ندارد و پدرم بعد از خریداری یك آشپزخانه در حیاط پشتی به بنا اضافه كرد.
عسگری ادامه می‌دهد: محل اصلی سكونت این تاجر رشتی، عمارتی در جنب همین مهمانسرا بود ‌‌بنابراین نیازی به داشتن مطبخ در این مهمانسرا نداشت و ‌‌در انتهای حیاط بخشی به‌عنوان محل سكونت نگهبان خانه بود كه اكنون به‌عنوان انبار استفاده می‌شود.
وی به قدمت ۱۰۰ ساله این بنا اشاره می‌كند و می‌گوید: بعد از انقلاب اسلامی این عمارت متروك و خالی از سكنه شده بود و در اثر رسیدگی نکردن و انجام نشدن مرمت سالانه، آسیب‌های زیادی به سقف و دیگر بخش‌های بنا وارد شده بود. پدرم با هزینه زیادی توانست تمام عمارت را مرمت كند و سالانه نیز برای نگهداری این بنا هزینه می‌کند. او برای حفظ اصل بنا از كارشناسان خبره استفاده كرد تا معماری بنا به همان شكل قدیمی باقی بماند.
عسگری به سنگفرش حیاط هم اشاره می‌کند و می‌گوید: در گذشته‌ كفپوش حیاط‌ها سنگفرش‌ با استفاده از قلوه سنگ‌های رودخانه‌ای بوده که پدرم ‌آن را احیا كرد.

كاشی‌های قدیمی
با همت مالک جدید اكنون مهمانسرای طارمسری تاجر‌ به‌عنوان محل سكونت خانواده وی مورد استفاده قرار می‌گیرد. گشتی در حیاط این خانه نشان می‌دهد كه مالك جدید، حتی به كاشی‌های قدیمی دو راه پله دو طرف بنا هم وفادار مانده و نرده‌های چوبی راه‌پله را هم به همان شكل نخستین كه هنر دست استادكاران چوب است، احیا كرده است.
این بنای 2 طبقه، با ۴ اتاق در پایین و دو سالن و دو اتاق گوشواره در طبقه فوقانی، مدتی است که مورد استفاده خانواده عسگری قرار می‌گیرد؛ خانه‌ای كه تمام امكانات یك زندگی مدرن را دارد و هویت نیاكان ما در نوع معماری را نیز به بیننده القا می‌كند.
هرچند مالكان جدید‌ انگیزه‌ای برای ثبت میراثی این بنا ندارند، ولی آرزوی منوچهر عسگری این است كه این عمارت تا ابد پابرجا بماند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code