موضوعات
گیلان

«ج»؛ تغییری در رابطه سنتی بازیگر و تماشاگر

نویسنده: زهرا حقیقی‌ رشت ‌ـ خبرنگار
نمایش ج (Gé)‌ كاری از گروه تئاتر هدایت به‌نویسندگی و كارگردانی وحید تقی‌زاده، و با اجرای سوگند مهری در هفته‌ای كه گذشت، در مجتمع فرهنگی و هنری خاتم‌الانبیا‌ (ص) رشت ‌ روی صحنه رفت...
1396/05/21
نمایش ج (Gé)‌ كاری از گروه تئاتر هدایت به‌نویسندگی و كارگردانی وحید تقی‌زاده، و با اجرای سوگند مهری در هفته‌ای كه گذشت، در مجتمع فرهنگی و هنری خاتم‌الانبیا‌ (ص) رشت ‌ روی صحنه رفت.
تقی‌زاده كه نمایش‌هایی از جمله «در انتظار گودو»، «ترس و نكبت رایش سوم»، «كا» و «آخرین نوار كراپ» را در كارنامه خود دارد، این بار «ج» را در ادامه نمایش «كا» كه به‌عنوان برگزیده جشنواره تئاتر استانی برای شركت در جشنواره بین‌المللی فجر معرفی شد، در رشت‌ روی صحنه برد.
وحید تقی‌زاده در گفت‌وگو با همشهری درباره این تئاتر گفت: تئاتر ج اثری فیزیكال است كه به‌جای دیالوگ از طریق بدن و حركت‌های طراحی‌شده متناسب با سوژه انتخابی كارگردان با مخاطب خود ارتباط برقرار می‌كند. وی افزود: این نوع نمایش كه در واقع با زبان بدن اجرا می‌شود، نیاز به توجه و تمركز خاصی دارد ولی این توانمندی را هم دارد كه خیلی راحت با هر مخاطبی با هر زبان و فرهنگی كه باشد ارتباط برقرار كند و مفاهیم مدنظر در نمایشنامه را به مخاطب انتقال دهد.
تقی‌زاده در ادامه تصریح كرد: در حقیقت نمایش فیزیكال با سود جستن از زبان بدن و طراحی حركت، مفاهیمی را كه برآمده از آیین‌ها و سنت‌هاست به تماشاگر انتقال  می‌دهد.
نویسنده وكارگردان تئاتر ج در ادامه افزود: این اثر به كمك ابزاری چون نور، بازیگر، آوا و تلفیقی از ابزارهای صحنه، به‌راحتی می‌تواند موضوع انتخابی خود را با زبان بدن برای مخاطب تبیین كند.
وی گفت: البته این نكته را هم باید اضافه كنم كه در تئاتر فیزیكال بدن و تخیل و احساسات و صدا در هم می‌آمیزد. این‌گونه اجرا، رابطه‌ای فراتر از مقوله پردازش صرف به جسم و بدن در صحنه دارد‌ و مانند دیگر پرفورمنس‌ها تلفیقی از فضای طراحی، نورپردازی و تماشاگر است. از این‌رو معتقدم كه اگر تعریف «تئاتر فیزیكال» را صرفاً به حركات بدن محدود بدانیم، قطعاً در توصیف آنچه بدان اشاره داریم، صحیح نخواهد بود.

تعریف سنتی جدایی مخاطب از بازیگر
نویسنده وكارگردان تئاتر ج درباره ارتباط مخاطب با این سبك از تئاتر اظهار كرد: این نوع نمایش رابطه سنتی و كلاسیك میان تماشاگر و بازیگر را تغییر می‌دهد و تعریف سنتی جدایی مخاطب از بازیگر را به چالش می‌كشد چون نگرش و رویكرد ما در تئاتر فیزیكال، دست بالا گرفتن مخاطبان است. وقتی بازیگر‌ روی صحنه می‌رود برای برقراری ارتباط با مخاطب و با توجه به شیوه‌ اجرای كارگردان و سبك و ژانری كه اجرا در آن شكل می‌گیرد می‌تواند از همه‌ ابزار‌های بیان، بدن، احساس و حتی عناصر دیگری مثل صحنه، نور و... استفاده كند تا ارتباط با مخاطب برقرار شود ولی به‌صورت عام، بحث بیان بدنی مختص كار روی بدن است.
 وارد اجرا كه می‌شویم، تئاتر‌هایی وجود دارد كه می‌تواند صرفاً مبتنی بر بیان بدنی باشد و همین‌طور تئاتر‌هایی كه در كنار بیان بدنی به بحث ارتباط كلامی و دیالوگ هم می‌پردازند.
تقی‌زاده در ادامه اضافه كرد: اگر به ریشه‌های تئاتر ‌در گذشته بپردازیم‌‌ به یك‌سری آیین‌های نمایشی می‌رسیم‌‌ كه در آن دوران بدن و جسم حضور پررنگ‌تری داشت چرا كه شكل زندگی در آن دوران مبتنی بر ارتباط‌های غیر‌كلامی بود؛ به همین دلیل در ارتباط غیر‌كلامی، بدن همیشه از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار بوده است.

مادر زمین
نویسنده وكارگردان تئاتر ج  درباره عنوان این نمایش اظهار كرد: اسم نمایش ریشه لاتین دارد و به معنای مادر زمین است. بازیگر زن نمایش نماد زمین و باروری است. غزاله جهان‌بین دستیار كارگردان این اسم را برای نمایش انتخاب كرد.
وی ادامه داد: در حال حاضر تئاتر فیزیكال خیلی در كشور ما رواج پیدا كرده است، اما فاصله‌ای كه بین این نوع تئاتر با تئاتر غیر فیزیكال ایجاد شده، مطلوب نیست.
تقی‌زاده در ادامه بابیان سابقه طولانی خود در تئاتر افزود: با وجود ۱۷ سال سابقه فعالیت در تئاتر این شهر، هنوز احساس می‌كنم ‌ به جامعه هنری این شهر تعلق ندارم.
وی ادامه داد: متأسفانه تئاتر گیلان از نقد و گفتمان دور است و این معضل بزرگ تئاتر گیلان است كه بیشترین ضربه‌ها و آسیب را به آن زده است.
وی افزود: من برای شعور مخاطب ارزش قائلم و دغدغه‌ام این نیست كه چقدر مخاطب به سالن خواهد آمد. چرا كه اگر دغدغه تماشاگر و تضمین گیشه را داشتم یك چهره محبوب تلویزیونی دعوت می‌كردم و اجرای پرفروشی را روی صحنه می‌بردم.

 5_653415.jpg  گروه ج
دستیار كارگردان، طراح لباس و پوستر نمایش «ج» غزاله جهان بین است و مسعود شكوری، پرهام دلداده گروه كارگردانی را تشكیل می‌دهند. تهیه‌كننده این نمایش نیز كاترین موسوی‌زاده است. دیگر عوامل این تئاتر عبارتند از منشی صحنه: پردیس باقری، نور و صدا نصیر: ابرچی، گروه صحنه: امیررضا كاظمی، سجاد پزنده كار، نوید عابدی، كاترین موسوی‌زاده، پویا راست گفتار، امین خلیق معینی و عرفان تقی دوستف‌، مشاور كارگردان، ساخت تیزر و وسایل صحنه: نیما جهان بین، ساخت دكور: امیر انصاری، مدیر تبلیغات: امین خلیق معینی، دوخت لباس: مینا باقری، گروه پشتیبانی: حافظ خانپور، محمدرضا سجیرانی و حامد قلی‌زاده و عكاس: وحید قربانی. مدیر رسانه‌ای آن نیز سارا قنبرنیاست.





ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code