موضوعات
فارس

کاریکاتور؛ نشانه‌گیری لبخند، شلیک به فکر

نویسنده: فروغ جباری/ شیراز - خبرنگار
«نسرین شیخی» مدیر سابق خانه کاریکاتور فارس و از هنرمندان استان به تازگی نمایشگاهی از آثار خود را در شهر فلوریدای آمریکا برگزار کرده است...
1396/09/14
«نسرین شیخی» مدیر سابق خانه کاریکاتور فارس و از هنرمندان استان به تازگی نمایشگاهی از آثار خود را در شهر فلوریدای آمریکا برگزار کرده است. این هنرمند 28 ساله که در شیراز به دنیا آمده و بزرگ شده است، از 3 سالگی نقاشی کشیدن را آغاز کرده است. به گفته خودش، از کودکی تا امروز یا در حال طراحی بوده و یا به ایده‌هایی برای طراحی فکر می‌کرده است. او از 12‌سالگی، کاریکاتورهایی با مضامین اجتماعی، سیاسی و انتقادی خلق و در 15 سالگی اولین نمایشگاه انفرادی خود را برپا می‌کند.
شیخی در همان نمایشگاه به عنوان نفر اول شیراز برگزیده می‌شود و از آن سال تاکنون جوایز ملی و بین‌المللی بسیاری را در کارنامه ثبت کرده است. تقریباً 8 سال است که در کاریکاتور، سبک جدیدی را بنیان نهاده که با تکنیک کلاژ و خطوط کشیده می‌شود. در خصوص سبک ابداعی و برپایی نمایشگاه در فلوریدا با این هنرمند فارسی گفت‌وگو کردیم که صحبت‌هایش را در ادامه می‌خوانید.
  • از روش ابتکاری‌ای که در خلق کاریکاتور دارید، بگویید.
 مفهوم آثار من از هنرهای مختلفی همچون معماری، رسانه، سینما، حجم و شعر برگرفته می‌شود و از فضاهایی که در آن زندگی کرده و فرهنگی که در آن رشد کرده‌ام تأثیر بسیار زیادی پذیرفته‌ام. ابداع این روش شخصی، محصول خودشناسی و الهام گرفته از دوران کودکی است.
  • وضعیت نمایشگاهتان در فلوریدا چگونه است؟
یک گالری‌دار تمام آثارم را خریداری کرده و در مکان‌های مختلف به نمایش می‌گذارد. هفته پیش نیز به دعوت پروفسور «استیو برادنر»، کاریکاتوریست مطرح جهان به یکی از دانشگاه‌های شهر نیویورک رفتم و 2‌سمینار در آنجا برگزار کردم که بسیار موفقیت‌آمیز بودند. این نمایشگاه تاکنون با استقبال خوبی روبه‌رو بوده است.
  • کاریکاتور در فارس چه جایگاهی دارد؟
دو سال پیش که مدیرخانه کاریکاتور فارس بودم، تلاش بسیار کردم تا بتوانم در استان جنبش‌های هنری منسجم ایجاد کنم چرا که احساس کردم هنرمندان فارس از هر نظر قابلیتش را دارند. آن زمان از شیراز و شهرهای اطراف آن، چند کاریکاتوریست مستعد را شناسایی و معرفی کردم. با مشکلات فراوانی که وجود داشت برنامه‌های مفیدی هم برگزار شد. حوزه هنری باید به هنر و هنرمند توجه بیشتری داشته باشد و بسترهای لازم را برای توسعه هنر فراهم کند. از طرفی، برخی از هنرمندان نیز به جای بالا بردن سطح کیفی آثار خود به حواشی می‌پردازند و همدیگر را تخریب می‌کنند.
  • شخصیت‌های آثارتان را بر چه اساسی انتخاب می‌کنید؟
بیشتر مشاهیر، سیاستمداران، موسیقیدان‌ها، سینماگران و آنهایی که احساس می‌کنم با شخصیتشان بیشترین ارتباط را برقرار می‌کنم، شخصیت‌های آثار من را تشکیل می‌دهند.
  • آینده‌تان را چطور پیش‌بینی می‌کنید؟
کلاً هدف گذاری خاصی ندارم، اما سعی می‌کنم در زمان حال هر کاری را که خوب، درست و مناسب است انجام دهم. هیچ وقت فکرش را هم نمی‌کردم در نمایشگاه شیراز، هنرمندی از آمریکا بیاید و آثارم را خریداری کند و روابط کاری‌مان ادامه داشته باشد. این موردی بود که پیش‌بینی نمی‌کردم و فقط در پی انجام کارهای باکیفیت بودم.
  • دلیل استقبال عمومی از کاریکاتور در بین اقشار مختلف جامعه چیست؟
کاریکاتور یکی از تاثیرگذارترین هنرهای قرن‌21 است، زیرا به راحتی می‌تواند با مخاطب ارتباط برقرار کند. در حالی که در زندگی پرشتاب امروز مردم کمتر وقت و حوصله خواندن مطالب طولانی را دارند، این هنر  به‌راحتی و در کمترین زمان ممکن با مخاطبان از هر قشری و با هر تحصیلاتی ارتباط برقرار می‌کند و به آنها آگاهی می‌دهد.
  • هنرمندی که می‌خواهد در این رشته به موفقیت برسد باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟
باید عاشق کارش باشد و از آموختن و تجربه‌کردن خسته نشود. مهم‌ترین نکته این است که اهل مطالعه زیاد باشد و علاوه بر آگاهی از فن و تکنیک، با مردم جامعه و اتفاقات و مشکلات آنها آشنا باشد. جمله‌ای است که می‌گوید «یک کاریکاتور خوب لبخندت را نشانه می‌گیرد اما به فکرت شلیک می‌کند». بنابراین محتوای اثر خلق شده بسیار مهم است و بدون شناخت صحیح موضوع شکل نمی‌گیرد. من هیچ‌گاه بدون شناخت کافی از موضوع، دست به خلق کاریکاتور نمی‌زنم و برای کشیدن کاریکاتور چهره در مورد آن شخص، زندگی و آثارش مطالعه می‌کنم. به یاد می‌آورم برای کشیدن چهره «ساموئل بکت» مدت‌ها نمایشنامه‌های او را مطالعه کردم تا به درک درستی از شخصیت او برسم.
  • بهترین خاطره‌ای که در طول کار حرفه‌ای دارید چیست؟
یکی از ناب‌ترین خاطرات من دعوت پروفسور «استیو برادنر» در نیویورک بود. در رؤیا هم تصور نمی‌کردم که یک کاریکاتوریست مطرح دنیا از من بخواهد در دانشگاه سمینار برگزار کنم. آن لحظه ناب برایم فوق العاده بود. خاطره خوب دیگرم نیز مربوط به دعوت نمایشگاه اتریش در سال 2013 است که توانستم هنرمندان بزرگی چون «سباستین کروگر»، «جیسون سیلر» و کاریکاتوریست‌های بزرگ دیگر را ببینم. قبلاً فقط تصویر آثارشان را در مجلات می‌دیدم اما در نمایشگاه از آنها خواستم نظرشان را راجع به کاریکاتورهایم بگویند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code