موضوعات
فارس

«چاه‌ورز» سرزمین نویسندگان

نویسنده: محمد بادپر‌/ شیراز- خبرنگار همشهری
در بین مناطق مختلف در جنوب فارس بخشی وجود دارد كه به نوعی در بین دیگر بخش‌ها و دهستان‌ها، چهره‌ای ممتاز و منحصربه‌فرد دارد...
1394/04/20
در بین مناطق مختلف در جنوب فارس بخشی وجود دارد كه به نوعی در بین دیگر بخش‌ها و دهستان‌ها، چهره‌ای ممتاز و منحصربه‌فرد دارد. اشتباه نكنید، قرار نیست در این مطلب شما را با آثار باستانی و یا مكان‌های دیدنی آشنا كنیم، بلکه از دل این منطقه كه نخل دوسرش شهرت بسیاری دارد، چهره‌هایی برخاسته‌اند كه اكنون هر كدام در حوزه خودشان از افراد صاحبنظر و ممتاز به حساب می‌آیند. 
چاه‌ورز یا چاه‌ورد هشتاد و چهارمین بخش فارس به مركزیت دهستان چاه‌ورز در جنوب شهرستان لامرد و همچنین جنوب شرق ایران و با فاصله‌ای 350 كیلومتری از شیراز، خاستگاه چهره‌های علمی و فرهنگی بسیاری است، به‌طوری كه می‌توان چاه‌ورز را سرزمین نویسندگان نامید. 
 
وضعیت گذشته و فعلی
«جواد عسكری چاوردی» نویسنده 6 عنوان كتاب در زمینه ایران‌شناسی و صاحب 35 مقاله علمی كه خود اهل چاه‌ورز است در گفت‌وگو با همشهری می‌گوید: قدمت چاه‌ورز با توجه به شواهد باستان‌شناسی و كشفیات «قلعه گلرخ» كه بر فراز كوه‌های جنوبی آن واقع شده است به اواسط دوره ساسانی بر می‌گردد.
وی عنوان می‌كند: طبق تذكره ای كه در دوره قاجاریه به وسیله شخصی به نام «سید‌علی‌اكبر موسوی» تصحیح شده است، مردمان كنونی چاه‌ورز  از اوایل دوره قاجار از مناطق انگالی بوشهر بنا به دلایل نامعلومی به مكان كنونی كوچ كرده و سكنی گزیده‌اند.
به اعتقاد وی، چاه‌ورز از نظر فرهنگی در فارس جایگاه مطلوبی دارد به‌طوری كه اكثراً چاه‌ورز را با نام مكانی كه دانشجو‌پرور است می‌شناسند و خوشبختانه شهرت علمی و فرهنگی آن در میان عموم جا ‌افتاده است. هرچند به دلیل گستردگی فارس ممكن است در تمامی نقاط استان، چاه‌ورز را نشناسند كه یكی از دلایل آن نیز عدم اطلاع‌رسانی صحیح در این مورد است.
 وی با بیان اینكه وجود تعداد زیاد دانشجو و نویسنده در این منطقه تا حدودی ریشه در گذشته دارد، به‌عنوان نمونه از «عباس ملا‌عالی» نام می‌برد كه پزشك حاذقی در قدیم بوده و كتابی نیز در زمینه پزشكی از خود به یادگار گذاشته است.
این نویسنده می‌افزاید: معروفیت عمومی چاه‌ورز در دهه 70صورت گرفت كه اولین گروه دانشجویان با رتبه‌های زیر 500 در دانشگاه‌های بزرگ كشور پذیرش و باعث تحولات فكری و فرهنگی بزرگی در سطح منطقه شدند. وی تصریح می‌كند: از نتایج اولیه این فرایند، اقدام آنها برای برگزاری روز فرهنگ و تأسیس كتابخانه عمومی بود و همین گروه پیشرو توانستند افراد زیادی را تحت تأثیر خود قرار دهند به‌طوری كه در اواخر دهه 70 تعداد دانشجویان و فارغ‌التحصیلان چاه‌ورزی به حدود 850 نفر رسید.

 
نویسندگان نامی چاه‌ورز
عسكری یادآور می‌شود: از چاه‌ورز شخصیت‌های علمی و فرهنگی بسیاری برخاسته‌اند كه از جمله آنها می‌توان به نام‌هایی چون «احمد اكبرپور» نویسنده بین‌المللی ادبیات كودك، «فرزاد اكبرپور» مترجم ادبیات كودك، «احمد پرهیزی» مترجم و روزنامه‌نگار، «مختار حقیقت» صاحب 13 مجموعه شعر، «حمیدرضا بزركار» شاعر و از ادیبان خوش‌فكر، دكتر «علی عدالتی» جامعه‌شناس، دكتر «علیرضا عسكری چاوردی» باستان‌شناس، دكتر «حمیدرضا اكبرپور» صاحب مقالات متعدد در زمینه حقوق بین‌الملل، دكتر «غلامرضا قائدی» صاحب اثر در زمینه منابع طبیعی و شیلات، دكتر «مجید اكبرپور» حقوقدان، دكتر «محمد‌باقر عامری‌نی» متخصص فقه و حقوق اسلامی، «شیخ یونس قائدی» نویسنده در زمینه علوم تربیتی و روان‌شناسی، شیخ «اسماعیل احمدی» و «موسی محمدنیا» صاحب تألیف در زمینه معارف اسلامی، استاد «حمید اكبرپور» متخصص ادبیات نوجوان و پایداری، «پیمان عدالتی» مترجم داستان كوتاه، «یحیی روشندل» متخصص تاریخ انقلاب اسلامی، «شیخ حسین رفیعی» مروج مبانی انقلاب اسلامی و از فعالان فرهنگی، مرحوم «فتحعلی قائدی» فعال محیط‌زیست كه با تأسیس انجمن «سبز جنوب» چاه ورز را در سطح بین‌المللی معرفی كرد و شاعرانی همچون «علمدار راستگو»، «احمد شریف»، «غلامعلی حمزوی» و «عنایت راستگو» اشاره كرد. 
نویسنده كتاب «اعتقادات و باورهای عامیانه جنوب استان فارس» یادآور می‌شود: آمار دقیقی از آثار تألیفی نویسندگان چاه‌ورزی وجود ندارد و دلیل آن هم وجود نداشتن نهاد متولی از جمله اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی در این منطقه است، اما بر اساس دیده‌ها و شنیده‌ها تاكنون 136 عنوان كتاب و حدود 300 مقاله علمی از نویسندگان چاه‌ورزی منتشر شده است. 
وی اشاره می‌كند: البته این آمار به غیر از آماری است كه از ترجمه كتاب‌های نویسندگان چاه‌ورزی منتشر شده است؛ به‌طور مثال برخی از آثار احمد اكبرپور و علیرضا عسكری چاوردی تاكنون به چندین زبان زنده دنیا ترجمه شده است. 
 
دغدغه‌های فرهنگی
عسكری می‌گوید: یكی از دغدغه‌های اصلی فرهنگی منطقه، نبود زیرساخت‌های فیزیكی برای پیشبرد امور فرهنگی است به‌طوری كه حتی یك سالن اجتماعات هم در این بخش وجود ندارد و نیاز به ایجاد مجتمع فرهنگی، هنری و استقرار نمایندگی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به شدت در آن احساس می‌شود كه به‎رغم پیگیری‌های مكرر تاكنون مغفول مانده است. 
وی می‌گوید: با اینكه نویسندگانی چون احمد اكبرپور و علیرضا عسكری چاوردی در سطح بین‌المللی مطرح شده‌اند و بسیاری از نویسندگان و دانشجویان به دلایل مختلف برای ادامه تحصیل به كشورهای مختلف مهاجرت كرده‌اند اما از ظرفیت‌های منطقه به‌طور كامل استفاده نشده و اگر هم اتفاقی در این زمینه افتاده بیشتربه‌صورت مقطعی بوده است. 
وی كه كتاب «هنر، صنعت فراموش شده صنایع‌دستی لامرد» را نیز منتشر كرده است، عقیده دارد: با همه این كمبودها، اما این چهره‌های برخاسته از چاه‌ورز همواره در راهنمایی و دادن مشاوره به همشهریان خود می‌كوشند. 
وی عنوان می‌كند: این چهره‌‌های فرهنگی به كمك جوانان و با وجود كمبود امكانات هر سال برنامه‌های متعدد فرهنگی از قبیل روز فرهنگ، نمایشگاه كتاب، انتشار نشریات، سخنرانی‌های علمی، شب شعر و جشنواره‌ها مختلف را اجرا می‌كنند كه این خود باعث تأثیرات زیادی بر نسل جوان‌تر شده و ادامه مسیر علمی و فرهنگی را هموار و مانا كرده و در مجموع سطح فرهنگی و سواد خانواده‌ها را بالا برده است. 
او اظهار می‌كند: متأسفانه اقدام خاصی برای الگوبرداری از موفقیت‌ها در سطح دیگر روستاهای اطراف صورت نگرفته است كه شاید علت آن، عدم مقبولیت و اجرای ایده‌های این چهره‌های علمی، فرهنگی از سوی مسئولان باشد البته به‌طور طبیعی هم، اجرا با مسئولان سیاسی و اجرایی است و قشر فرهنگی بیشتر در جهت‌های نظری فعالیت دارند. 
وی می‌گوید: معرفی چاه ورز باید با وجهه علمی آن صورت بگیرد و مسئولان امر در بحث بودجه‌ها باید به این شاخصه توجه داشته باشند و زیرساخت‌ها را تقویت كنند؛ امری كه متأسفانه تاكنون مغفول مانده و اگر هم اقدامی بوده خودجوش و مردمی بوده است. 



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code