موضوعات
بوشهر

زندگی فقیرانه در دنیای موسیقی

نویسنده: رها معیری /خبرنگار استان‌ها
خبر از یک پیام در فضای مجازی شروع شد و رضا صادقی خواننده پاپ بندرعباسی برای تامین هزینه های درمانی یکی از هنرمندان همشهری اش در فضای مجازی از دوستداران فرهنگ و هنر یاری خواست...
1396/04/10
خبر از یک پیام در فضای مجازی شروع شد و رضا صادقی خواننده پاپ بندرعباسی برای تامین هزینه های درمانی یکی از هنرمندان همشهری اش در فضای مجازی از دوستداران فرهنگ و هنر یاری خواست. بعد از رضا صادقی این محسن شریفیان بود که‌تصمیم گرفت مدال فستیوال بین المللی نوازندگان نی‌انبان جهان را به فروش بگذارد تا هزینه های درمانی خالق نوای جهله فراهم شود. او نیز در پیام اینستاگرامی نوشت: «با اینکه می دانم این مدال ارزش مالی ندارد اما آن را به حراج گذاشته ام تا درآمدش را برای درمان ایشان تقدیم کنم.» چند وقتی است که موسی کمالی برای تامین هزینه درمانی اش نیاز به 25 میلیون تومان پول دارد و شاید این حرکت هنرمندان نیاز او را برای تامین هزینه درمانی اش برطرف کند؛ هزینه ای که به گفته رضا صادقی تا حدود زیادی از آن تامین شده است. صادقی در این باره گفته: «به همت دوستان هنرمندی که به یاری نوازنده باارزش بندرعباسی شتافته اند هزینه ها تقریبا در حال هماهنگ شدن است. اگرچه مایل نبودم این همیاری ها حالت عام داشته باشد اما به این نتیجه رسیدیم که شاید دوستداران هنرمندان هم بخواهند در چنین روزهایی هنرمندانشان را یاری کنند.» موسی کمالی نوازنده هرمزگانی در 22 سالگی ابداعگر موسیقی جهله ‌ شد و با تلاش و پشتکار آوازه گروهش را در کشور و خارج از مرزها بلند کرد. اکنون پس از گذشت 49 سال از عمرش در بستر بیماری افتاده است. بیماری ای که آن هم ارمغان فعالیت در عرصه هنر است. با موسی کمالی به گفت و گو نشستیم تا بیشتر با او و هنرش آشنا شویم.

موسیقی دریا
سرپرست گروه موسیقی جهله به همشهری می گوید: «بندر جایی است که کوچه و پس کوچه هایش موسیقی را در ذهن انسان تداعی می کند، چرا که در هر نقطه که باشی صدای امواج دریا به هنگام برخورد با ساحل گوش انسان را نوازش می دهد. روزهای کودکی من با ساحل و دریا سپری شد. طنین زیبای امواج از همان کودکی موسیقی را برایم تداعی می کرد تا اینکه از 12 سالگی آموزش موسیقی را در امور تربیتی آموزش و پرورش بندرعباس آغاز کردم و پس از اتمام آموزش های تئوری به دلیل علاقه به سازهای کوبه ای به درامز روی آوردم.»  موسی کمالی با اشاره به اینکه در گروه‌های موسیقی هرمزگان به نوعی ردپای فرهنگ و آداب و رسوم منطقه دیده می شود می افزاید: «آن زمان که در مقطع راهنمایی و دبیرستان تحصیل می کردم گروه‌های موسیقی هرمزگان ‌درجشنواره های کشوری همیشه مقام های اول و دوم را کسب می کردند. استفاده از لباس ها، حرکات و رقص های محلی که با موسیقی غنی این خطه گره خورده است در موفقیت این گروه‌ها سهم بسزایی داشت.»

اتفاقی بزرگ در موسیقی‌ با بهانه ای کوچک
وی با بیان اینکه ایده تشکیل گروه موسیقی جهله برآمده از یک اتفاق ساده ای بود که در زمان فیلمبرداری «سوند» روی داد یادآور می شود: «بچه‌های شرجی، دختران شرجی و سوند از فیلم‌های مستندی بود که بعد از عضویت در انجمن سینمای جوان به تولید آنها پرداختم. بچه های شرجی و دختران شرجی که در سال 80 ساخته شد زندگی کودکان و نوجوانان بندرعباسی را به تصویر می‌کشید. نوجوانانی که بازی ها و شیطنت هایشان با دریا و ساحل گره خورده است. اما یک اتفاق ساده در زمان فیلمبرداری «سوند» که در روستای حکمی میناب در حال تهیه آن بودم زمینه تشکیل گروه موسیقی جهله را در ذهنم تداعی کرد. «جهله» تغییر یافته کلمه «چهله» به معنای چاه کوچک است که در زبان محلی ما برای کوزه به کار برده می شود. آن زمان در حال فیلمبرداری بودم که تشنگی به سراغم آمد، جهله ای برداشتم تا آب بنوشم پس از نوشیدن دستم را بلند کردم و ضربه ای به آن زدم. طنین صدایی که پس از تماس دستم با کوزه به گوشم خورد جرقه شکل گیری یک گروه موسیقی به اسم جهله را در ذهنم روشن كرد.» کمالی با اشاره به اینکه در موسیقی جهله بیشتر از آوازهای عرفانی و مولودی خوانی و زار استفاده می‌شود، خاطرنشان می کند: «برای تهیه جهله (کوزه) که 3 نوع آن به نام های جمالی، معمولی و گدوک (کوچک) در پنجشنبه بازار به راحتی پیدا می شد، به بازار رفتم. وقتی ایده تشکیل گروه موسیقی جهله را با اطرافیانم در میان گذاشتم به تمسخر می‌گفتند می‌خواهی با جهله گروه موسیقی تشکیل دهی! اما دیری نپایید که این گروه توانست جایگاه خودش را بین علاقه مندان به موسیقی باز کند. گروه موسیقی جهله با 17 عضو در سال 74 آغاز به کار کرد. نوازندگی با جهله و پس از آن آوازهای عرفانی و مولودی خوانی و زار ( نوعی موسیقی که بیمار روانی را با آن درمان می کنند و از آفریقا به هرمزگان راه یافته است) آغاز شد. همان زمان ها بود که جایزه ویژه جشنواره استانی به گروه جهله داده شد.»  سرپرست گروه موسیقی جهله با بیان اینکه این نوع موسیقی علاقه مندان خود را در داخل و خارج کشور پیدا کرده است، تصریح می کند: «در نمایش «آینه توی سقف» به کارگردانی کورش زارعی که درگیری انگلیسی ها با مردم جنوب را به تصویر می کشید، موسیقی زار را اجرا کردیم که رتبه نخست را در جشنواره به دست آورد. بار دیگر که این نمایش در تالار مولوی به روی صحنه آمد این موسیقی مورد توجه یک کارگردان آلمانی قرار گرفت و از ما خواست برای اجرا به آلمان برویم. در آلمان علاوه بر اجرای موسیقی نمایش، 3 موسیقی دیگر نیز اجرا کردیم که با استقبال آلمانی ها همراه بود. دو بار نیز در جشنواره موسیقی جهانی شیستا در سوئد شرکت کردیم.

امیدی جزء ابوالفضل عباس (ع) ندارم
وی با بیان اینکه عشق و علاقه به هنر موسیقی و عکاسی در طبیعت به تدریج روی وضعیت جسمانی‌ام اثر گذاشت می گوید: «وقتی به کوه های منطقه برای عکس گرفتن می رفتم چندین بار زمان بالا رفتن از کوه دچار سانحه شدم تا اینکه به مرور زمان فشار بیشتری به پایم وارد شد. تشخیص پزشک این بود که آسیب شدیدی به لگن و زانویم وارد شده و لازم است برای لگنم پروتز بگذارند. این طور که پزشک گفته هزینه های درمان چیزی حدود 25 تا 30 میلیون تومان است  که متاسفانه قدرت پرداخت آن را ندارم. امیدی جزء ابوالفضل عباس‌(ع) ندارم و امیدم برای درمان به خداست. حدود 3 تا 4 ماه است که این بیماری سراغم آمده نتوانسته ام آن گونه که دوست داشتم فعالیت کنم. امیدوارم با رفع این بیماری همچنان مانند گذشته  در راستای ارتقای موسیقی گام بردارم. دلجویی های دوستان هنرمندم و حرکت زیبای هنرمند بوشهری محسن شریفیان شایسته تقدیر و ستایش است. با وجود اینکه تاکنون از نزدیک همدیگر را ندیده ایم اما اینگونه با تقدیم مدال سی و دومین فستیوال بین المللی نوازندگان نی انبان جهان یاد نیکی از خود در جامعه هنرمندان به جا گذاشت. از محسن شریفیان و رضا صادقی و حبیب مفتاح تشکر می کنم.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code