موضوعات
آذربايجان شرقی

مجموعه داستان «اؤزگه»؛ قصه مبارزه برای باختن

نویسنده: جعفر پوررضوی/ تبریز - خبرنگار
او را از خیلی وقت پیش می‌شناسم. از اولین سال‌هایی که جلسات اتاق فکر داستان نویسان حوزه هنری تبریز در اتاقی کوچک برگزار می‌شد...
1396/09/13
او را از خیلی وقت پیش می‌شناسم. از اولین سال‌هایی که جلسات اتاق فکر داستان نویسان حوزه هنری تبریز در اتاقی کوچک برگزار می‌شد. از همان روزها پای ثابت جلسات داستان نویسان بود و هنوز هم در این جلسات شرکت می‌کند. «حسن ثمودی قلعه‌لر» از همان روزها به زبان مادری خود داستان می‌نوشت و آن را با وسواس بسیار، چندین و چند بار بازنویسی می‌کرد. این نویسنده جوان و پرکار تبریزی در جلسات داستان نویسی تبریز بارها داستان هایش را ارائه کرد تا دوستان داستان نویس آن را به نقد بکشند و از ضعف و قوت آن سخن بگویند. با اینحال و بعد از چندین سال اولین مجموعه داستان کوتاه ترکی این نویسنده با نام «اؤزگه» (بیگانه) توسط انتشارات نظامی گنجه‌ای چاپ و منتشر شده است. این کتاب شامل ده داستان کوتاه به زبان ترکی است.

راویان مختلف
داستان‌های این نویسنده تبریزی به گونه‌ای است که می‌توان از زبان و نحوه روایت آن به هویت نویسنده پی برد. حسن ثمودی در اغلب داستان هایش از تکنیک روایی مشخصی استفاده می‌کند. راویان داستان‌های ثمودی، راویانی صادق و ساده هستند. در اغلب داستان‌های او چند راوی وجود دارد و نحوه روایت به گونه‌ای است که یک موقعیت یا اتفاق در یک داستان کوتاه از زبان و دیدگاه چند راوی متفاوت روایت می‌شود. در این گونه از روایت‌ها مخاطب با دیدگاه و جهان بینی شخصیت‌های داستان بیشتر آشنا می‌شود و در چرخه تکراری یک موقعیت کنش و واکنش‌های متفاوت شخصیت‌ها را درک و آنها را با هم مقایسه می‌کند.

تنهایی، یاس، مبارزه
شخصیت‌های داستان‌های ثمودی اغلب شخصیت‌هایی تنها و سرخورده هستند. آنها شبیه تمام آدم‌هایی هستند که هر روز با آنها سر و کار داریم؛ آدم‌هایی که سر در لاک تنهایی شان فرو برده اند اما جبر روزگار آنها را وادار می‌کند که سر از لاک تنهایی خود بیرون بیاورند و با زندگی مبارزه کنند. این مبارزه گاه بین شخصیت و جامعه و گاه مبارزه شخصیت با خویشتن است. در بسیاری از داستان‌های این نویسنده، شخصیت داستان از سوی جامعه طرد شده است. او ارزش‌های خود را پایمال شده می‌بیند و دنبال انتقام از جامعه و گاه از خویش است. اما در این داستان‌ها انتقام همیشه راه درستی برای مبارزه نیست.

خراب آباد
اتفاقات و رویدادهایی که شاکله اصلی داستان‌های حسن ثمودی را پی ریزی کرده است، اغلب در فضایی غیرمدرن و سنتی شکل می‌گیرد. به همین دلیل نیز شخصیت‌های داستان وابسته و محصور در سنت‌ها هستند و گاهی در نبرد بین سنت و مدرنیته تنها شخصیت‌ها هستند که قربانی می‌شوند. فضای داستان‌های این نویسنده روستاهایی با مردمانی ساده هستند. در عین حال، ناامیدی و یاس در برابر جامعه این فضا را برای مخاطب سیاه و تلخ جلوه می‌دهد.

حرف‌های خودمانی
زبان داستان‌هایی که در این کتاب گردآوری شده است، زبانی ساده و صمیمی است. داستان‌ها به زبانی روایت شده‌اند که مخاطب در زندگی روزمره خود با آن سر و کار دارد. نویسنده از به کار بردن کلمات مهجور یا کلماتی که امروزه کارکردی در جامعه ندارند، خودداری کرده است. او داستان هایش را به زبانی نوشته است که پدران و مادرانمان به آن سخن می‌گفته و می‌گویند. او برای یافتن کلمه‌های مناسب خود را به دردسر نینداخته و از کلمه‌های مستعمل در ادبیات کشورهای همسایه استفاده نکرده است. زبان داستان‌های حسن‌ثمودی زبان امروز مردمان تبریز و آذربایجان است.

پایان ناخوش
اتفاقات در داستان‌های این کتاب، اتفاقاتی ناخوشایند است و شخصیت‌های داستان را به جنگی نابرابر با جامعه وا می‌دارند؛ جنگی که در حقیقت پایان خوشی برای شخصیت نخواهد داشت؛ شخصیتی که همسر خود را به تازگی از دست داده و در چرخه ای نامتناهی از درد گرفتار شده است، شخصیتی که گاوش تنها مونس و همدم او در زندگی است، چگونه می‌تواند برنده بازی‌هایی باشد که زمانه برایش در نظر گرفته است.
مجموعه داستان «اؤزگه» به معنای بیگانه کتابی است که نویسنده اش، بارها داستان‌های آن را بازنویسی و اصلاح کرده است؛ داستان‌هایی که می‌توانند داستان او، تو  یا من باشند. آدم‌های این داستان در مبارزه ای ناتمام و نابرابر گرفتار شده‌اند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code