موضوعات
آذربايجان شرقی

«دف» جایگاه خود را در موسیقی تبریز پیدا کرده است

نویسنده: المیرا جلیلی / تبریز – خبرنگار
وارد خیابان بهادری تبریز می‌شوم و به سوی خانه دف تبریز یا همان مرکز تخصصی سازهای کوبه‌ای حرکت‌ می‌کنم.کمی که به خانه دف نزدیک می‌شوم، آوای خوش دف گوشم را نوازش می‌دهد. به در ورودی که می‌رسم، جمله «با لبخند وارد شوید» ناخواسته لبخندی بر لبم می‌نشاند...
1396/05/22
 وارد خیابان بهادری تبریز می‌شوم و به سوی خانه دف تبریز یا همان مرکز تخصصی سازهای کوبه‌ای حرکت‌ می‌کنم.کمی که به خانه دف نزدیک می‌شوم، آوای خوش دف گوشم را نوازش می‌دهد. به در ورودی که می‌رسم، جمله «با لبخند وارد شوید» ناخواسته لبخندی بر لبم می‌نشاند. وارد سالن اصلی می‌شوم. دکوراسیون خانه کاملا سنتی است و از دیوارها انواع سازهای ایرانی و به ویژه سازهای کوبه‌ای آویخته شده است. روی زمین با جاجیم و گلیم‌های زیبا و رنگارنگ پوشیده شده و پوست گوسفند و گاو، صندلی‌های چوبی سالن را مزین کرده است. چند جوان بی‌وقفه دف می‌نوازند و چنان غرق دف‌نوازی شده‌اند که ورود غریبه‌ای را متوجه نمی‌شوند. فضای سالن به اندازه‌ای لطیف و شاعرانه است که گویا زمان از حرکت باز می‌ایستد و هر انسانی را محو تماشای هنرنمایی هنرمندان می‌کند. «یونس تارپود» مدیر خانه و سرپرست بزرگ‌ترین گروه دف نوازان شمال‌غرب كشور(سماع) است. تخصص اصلی او در نواختن دف است و 20 سالی است که در این رشته هنری فعالیت می‌کند. به گفته خودش بعد از استاد «رحمان گل‌بوستانی» دف‌نوازی را در تبریز بنیانگذاری کرد. به سراغش می‌روم تا دقایقی را پای صحبت‌هایش بنشینم و از حال و روز موسیقی در تبریز و نوازندگان دف پرس‌وجو کنم. گفت‌وگوی پیش رو حاصل صحبت‌ با مدیر خانه دف تبریز است.
  • از چه زمانی گروه سماع شکل گرفت و فعالیت خود را آغاز کرد ؟
گروه سماع در سال 77 با 6 نفر و به سرپرستی من تاسیس شد. در سال 88، دوره تکمیلی این گروه با 19 نفر به کار خود ادامه داد تا کنون که اعضای گروه سماع به 105 نفر رسیده است. گروه سماع تاکنون در کنسرت‌های زیادی شرکت کرده و در سال 95 نیز موفق به کسب مقام سوم در جشنواره دف نوازی سنندج شده است. دف‌نوازان خانه دف تبریز در این رشته پیشرفت قابل توجهی داشته‌اند.
  •  در مورد فعالیت خانه دف تبریز توضیح دهید.
خانه دف تبریز به عنوان مرکز تخصصی سازهای کوبه‌ای زیرمجموعه موسسه هنرمندان جوان است که در سال 91 از وزارت ارشاد مجوز فعالیت دریافت کرد. من نیز به عنوان مدیر بخش موسیقی این موسسه و مدیر خانه دف و سرپرست گروه در این خانه فعالیت می‌کنم. در خانه دف برخلاف آموزشگاه‌های دیگر موسیقی، تنها نواختن سازهای کوبه‌ای تدریس می‌شود. در حال حاضر کلاس‌های دف گروهی به صورت رایگان در این مرکز برگزار می‌شود و هزینه کلاس‌های خصوصی نیز با 20 درصد تخفیف از هنرجویان دریافت می‌شود.
  •  کمی از حال و هوای نواختن دف برایمان بگویید. چه تفاوتی با سازهای دیگر دارد؟
بدیهی است که هر سازی اگر به دست یک نوازنده چیره دست نواخته شود، حال و هوای خاص خود را دارد. استادانی که در موسیقی ایران و آذربایجان درخشیده‌اند، بی‌تردید توانسته بودند شنونده را با صدای ساز خود عجین کنند و محتوا و پیام موسیقی را به گوش آنها برسانند. به اعتقاد من دف نیز از این دیدگاه مستثنی نیست و از لحاظ حال و هوا، یک ساز پرمحتواست. زمانی که این ساز نواخته می‌شود، اگر نوازنده بتواند صدای دف را حلقه‌وار به یکدیگر وصل کند، این حلقه‌ها به صورت هاله ذهن شنونده را احاطه و محو خود می‌کند. یکی از دلایل علاقه‌مندی عرفا و سالکان به ساز دف همین است که فرد را به اندازه‌ای درگیر می‌کند که او را از محیط پیرامونش دور می‌کند. بسیاری از کسانی که به صدای دف علاقه‌مند هستند، معتقدند که نواختن دف، انرژی‌های منفی را دفع می‌کند.
  •  این ساز در تبریز از چه جایگاهی برخوردار است؟
این ساز اکنون از کنج خانقاه‌ها بیرون آمده و وارد موسیقی ایرانی شده است. 8 سال قبل این ساز در تبریز جایگاهی نداشت اما در سال‌های اخیر دف‌نوازی در تبریز رواج یافته است. جالب اینجاست که در تبریز خانم‌ها در مقایسه با آقایان تمایل بیشتری به نواختن و آموختن این ساز دارند.
  •  شما به عنوان یک هنرمند با چه مشکلاتی در حوزه فعالیت خود مواجه هستید؟
 تا 2 سال قبل دغدغه‌های فراوانی داشتیم اما در حال حاضر وزارت ارشاد و حوزه هنری ما را به رسمیت شناخته است و حتی فرهنگ دف نوازی بانوان در جامعه نهادینه شده است.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code