موضوعات
البرز

کوهنوردان، صدای نبض طبیعت را بهتر می‌شنوند

نویسنده: شیما عبداله خانی / البرز ـ خبرنگار همشهری
استان البرز به دلیل شرایط جغرافیایی و وجود کوه‌های مختلف در پیرامون خود؛ کوهنوردان مستعدی را در دامان خود پرورش داده است...
1394/05/27
استان البرز به دلیل شرایط جغرافیایی و وجود کوه‌های مختلف در پیرامون خود؛ کوهنوردان مستعدی را در دامان خود پرورش داده است. کوهنوردانی که با وجود تمام بی‌توجهی‌ها، به قله‌های مرتفع جهان صعود کرده و دست از ادامه فعالیت‌هایشان برنداشته‌اند؛ اگرچه  نبود حمایت در کمرنگ شدن انگیزه هایشان نقش دارد. «یونس رضا خانی» دبیر هیأت کوهنوردی استان البرز،رئیس کارگروه صعود‌های بلند وهیمالیا نوردی و از کوهنوردان با سابقه  که در طالقان منطقه جنگل و کوه و طبیعت، به دنیا آمده است، گفت وگوی امروز همشهری را تشکیل می‌دهد.
  • از خودتان بگویید و چرا به کوهنوردی علاقه‌مند شدید؟
متولد سال 1338 در طالقان هستم. به دلیل شرایط جغرافیایی منطقه طالقان و وجود کوه‌های زیاد در پیرامون، از دوران نوجوانی با کوه عجین بودم وتمایل درونی و روحی ام به سمت ورزش کوهنوردی بود.
  • فعالیت‌های کوهنوردی خود را به صورت حرفه‌ای از کی آغاز کردید؟
فعالیت حرفه ای خود را به صورت تشکیلاتی از سال 1370 آغاز کردم و از آن زمان تا کنون مسئولیت‌های گوناگونی را بر عهده دارم. از جمله مسئول هیأت کوهنوردی شهرستان ساوجبلاغ، دبیر هیأت کوهنوردی کارگران استان تهران، رئیس کارگروه صعود‌های بلند و هیمالیا نوردی بودم و 2 سال اخیر هم دبیر هیأت کوهنوردی استان البرز هستم. همچنین به عنوان یک کوهنورد علایق و دغدغه‌های محیط زیستی را هم دارم و در برنامه هایم گنجانده ام.
  • به عنوان یک کوهنورد چه دغدغه‌های محیط زیستی دارید؟
کوهنوردان زمینه فعالیت ورزشی شان در ارتفاعات و دل طبیعت است، از این رو با محیط زیست و مسائل مربوط به آن ارتباط بیشتری دارند و با درک بیشتری به این موضوعات می‌نگرند. آنها در ارتفاعات تغییرات جوی و زیست محیطی را بهتر درک می‌کنند و دست اندازی‌ها و تخریب‌ها در محیط زیست برایشان محسوس تر است. من هم به عنوان یک کوهنورد با چنین مسائلی روبه روهستم ومی‌خواهم سهمی در حفظ این محیط داشته باشم.
  • از تجربیات صعود هایتان بگویید؟
به عنوان یک کوهنورد حرفه ای و همچنین در قالب مربی ومسئولیت‌های مختلف، به تمام قله‌های ایران چندین بار صعود کرده ام. همچنین در فعالیت‌های هیمالیا نوردی به حدود 17 قله 7000 و بالای 7000 متر در کشورهای قرقیزستان، قزاقستان،چین، پاکستان، هندوستان -که بخش‌هایی از رشته کوه هیمالیا در آنها قرار دارد-  صعود کرده‌ام. به تازگی هم برای صعود به قله «کنگور» که 7719 متر ارتفاع دارد به همراه تیمی 8 نفره برای 45 روز به چین اعزام شدیم. در این صعود که با شعار«حفظ کوه‌ها برای تأمین آب» و«حمایت از کودکان نقص ایمنی» انجام شد تا ارتفاع حدود7000 متری هم صعود کردیم. البته به دلیل شرایط بد جوی و بارش شدید باران‌های پیش از موعد موسمی در این کشوردرمیانه راه ایستگاه آخر متوقف و مجبور به بازگشت شدیم. سال گذشته هم با شعار«حمایت از محیط زیست و یوز آسیایی» به قله «موستاق آتا»در چین با حدود 7500متر ارتفاع صعود کردم. قله 8035 متری «گاشربروم» در پاکستان و قله 7546متری «کمونیزم» در تاجیکستان از تجربه‌های دیگرم در صعود به ارتفاعات بلند جهان است.
  • آیا از شما و گروه‌های کوهنوردی در استان البرز به خوبی حمایت می‌شود؟
استان البرز به دلیل نوپابودن و این‌که در گذشته در مجموعه استان تهران محسوب می‌شد، هنوز نتوانسته آنطور که باید و شاید ازورزش کوهنوردی حمایت کند و حتی در جذب حامیان مالی هم دچار ضعف است. همین موضوع باعث شده تا کوهنوردان مستعدی که در استان وجود دارند نتوانند همه قابلیت‌های خود را به خوبی به کار گیرند. تقبل بخش عمده ای از هزینه صعود‌ها به صورت شخصی باعث شده تا خیلی از کوهنوردان نتوانند ادامه بدهند و بعد از چند صعود کناره گیری کنند.
  • وضعیت هیأت کوهنوردی استان را چطور ارزیابی می‌کنید؟
در واقع هیأت کوهنوردی البرز وضع چندان خوبی ندارد، زیرا اعتبارات کافی به آن تعلق نمی‌گیرد و حتی هزینه‌های جاری دفتررا خودمان تأمین می‌کنیم. البته این وضعیت تا وقتی که نگاه‌ها و روش مدیریت تغییر نکند باقی است. اگر هیأت وظیفه ستادی و سیاست گذاری خود را انجام دهد و باشگاه گروه‌ها نیز وظیفه اجرایی را به خوبی بر عهده بگیرند و همچنین از بخش خصوصی بیشتراستفاده شود، نتیجه بهتری در پی دارد.
  • ظرفیت‌های استان را در ورزش کوهنوردی چطور می‌بینید؟
استان البرز به دلیل داشتن موقعیت خوب جغرافیایی و برخورداری از حدود50قله در طالقان، جاده چالوس و پیرامون استان، کوهنوردان مستعدی دارد که فعالیت‌های کوهنوردی خوبی انجام داده اند. در باشگاه گروه‌های البرز در حوزه سنگ نوردی و یا صعود به قله‌ها، حدود 500 کوهنورد فعالیت می‌کنند. حتی در البرز کوهنوردانی داریم که توانسته‌اند رکورد صعود به قله‌های بالای 8000 متر را به دست آورند. چیزی که باید مورد توجه قرار گیرد این است که این توانایی‌ها‌ نیاز به حمایت‌های مسئولان استانی و حتی کشوری دارد، ولی تاکنون این حمایت‌ها و همراهی‌ها در استان البرز به خوبی ایجاد نشده و باعث دلسردی برخی کوهنوردان شده است.
  • دشوارترین و متفاوت ترین صعودی که داشته‌اید کدام بوده است؟
آخرین صعودم به قله کنگور در چین که اولین صعود ایرانیان در این کوه بود، یکی ازمتفاوت ترین و دشوارترین صعود هایم بوده است، اما در کل برای کوهنورد علاقه مند دشوار نیست، بلکه رویارویی با بی توجهی‌ها و حمایت نکردن‌ها دشوارتر است.
  • آیا صعود هایتان در زندگی شخصی تان تأتیری گذاشته است؟
کوه همواره برای من مانند یک آموزگار است واز آموزه‌های آن به شکل‌های مختلف در زندگی شخصی ام استفاده کرده ام. صعود فقط در رسیدن به قله کوه نیست.معتقدم برای صعود به یک قله ابتدا باید صعود ذهنی داشت. باید همانطور که با طراحی و انتخاب بهترین مسیر وبررسی نیاز‌های آن به کوه می‌زنیم در زندگی هم از این روش استفاده کنیم. استفاده از این فرایند در زندگی شخصی ام تأثیر فراوانی داشته است و توانسته‌ام با درس گرفتن از دشواری‌های صعود به قله، تأثیر آن را در زندگی ام مشاهده کنم.
  • درست است که در کوه جاذبه ای هست که کوهنورد را وابسته می‌کند؟
بله. اطرافیانم این وابستگی را افراطی وبرخی آن را به دلیل مسئولیت هایم می‌دانند،اما واقعیت این است که وقتی ارتباط عمیقی بین کوهنورد با کوه برقرار می‌شود، کشش دوباره او به کوه به وجود می‌آید، به گونه ای که بعد از برگشتن از هر صعود در انتظار صعود بعدی است.به گفته «ادموند هیلاری» -یکی از نخستین فاتحان قله اورست-«در انسان چه خلاء بزرگی است که حاضر است برای لحظه ای ایستادن بر فراز قله اورست، جانش را از دست بدهد یا نظاره گر ازدست دادن دوستانش باشد». دقیقا همین خلاء باعث وابستگی به کوه می‌شود.
8.jpg



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code